Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις πρακτικές εφαρμογές και τις προκλήσεις που ανακύπτουν κατά την επίβλεψη έργων συγκοινωνιακών υποδομών. Η επίβλεψη αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την επιτυχή υλοποίηση τέτοιων έργων, καθώς συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της κατασκευής, την τήρηση του χρονοδιαγράμματος, την ασφάλεια, τη συμμόρφωση με τις τεχνικές προδιαγραφές και τη συνολική αποτελεσματικότητα της διαχείρισης του έργου. Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει τον ρόλο του επιβλέποντα μηχανικού, να αναδείξει τις βασικές δυσκολίες που εμφανίζονται στην πράξη και να εντοπίσει παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της επίβλεψης στα έργα συγκοινωνιακής υποδομής. Η μεθοδολογική προσέγγιση της εργασίας είναι ποιοτική. Για τη συλλογή των δεδομένων αξιοποιήθηκαν η ανασκόπηση του θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου, η μελέτη σχετικών φακέλων έργων και η διεξαγωγή 50 ημιδομημένων συνεντεύξεων με επαγγελματίες που έχουν εμπλοκή στην επίβλεψη και στη διαχείριση έργων συγκοινωνιακών υποδομών. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με θεματική προσέγγιση, ώστε να αναδειχθούν οι βασικοί άξονες των εμπειριών και των απόψεων των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι η επίβλεψη αποτελεί έναν σύνθετο ρόλο, ο οποίος δεν περιορίζεται στον τεχνικό έλεγχο, αλλά περιλαμβάνει διοικητικές, οργανωτικές και συνεργατικές διαστάσεις. Οι σημαντικότερες δυσκολίες αφορούν τις καθυστερήσεις, τις ελλείψεις μελετών, τη γραφειοκρατία, τις ασυμφωνίες μεταξύ των εμπλεκομένων και την ανεπαρκή στελέχωση. Παράλληλα, αναδείχθηκε η σημασία της εμπειρίας, της επικοινωνίας, της γνώσης του θεσμικού πλαισίου και της αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων. Η εργασία καταλήγει ότι η βελτίωση της επίβλεψης προϋποθέτει καλύτερη οργάνωση, ενίσχυση της συνεργασίας, μείωση διοικητικών εμποδίων και ουσιαστική υποστήριξη του ρόλου του επιβλέποντα μηχανικού.

This thesis examines the practical applications and challenges arising during the supervision of transport infrastructure projects. Supervision is a critical component in the successful delivery of such projects, as it is directly linked to construction quality, schedule compliance, safety, adherence to technical specifications, and the overall effectiveness of project management. The purpose of the study is to investigate the role of the supervising engineer, highlight the main difficulties encountered in practice, and identify the factors that affect the effectiveness of supervision in transport infrastructure projects. The methodological approach of the study is qualitative. Data were collected through a review of the institutional and regulatory framework, the examination of relevant project files, and the conduct of 50 semi-structured interviews with professionals involved in the supervision and management of transport infrastructure projects. The data were analyzed using a thematic approach in order to identify the main patterns emerging from the experiences and perceptions of the participants. The findings indicate that supervision is a complex role that extends beyond technical inspection and includes administrative, organizational, and collaborative dimensions. The most significant challenges concern project delays, incomplete or inadequate studies, bureaucracy, inconsistencies among stakeholders, and insufficient staffing. At the same time, the study highlights the importance of professional experience, communication skills, knowledge of the institutional framework, and the use of digital tools in supporting effective supervision. The thesis concludes that improving supervision in transport infrastructure projects requires better project organization, stronger cooperation among stakeholders, reduction of administrative barriers, and more substantial support for the role of the supervising engineer.