The global transition towards low-carbon energy systems has intensified the debate regarding the optimal allocation of resources between renewable energy technologies and conventional hydrocarbon development. This dissertation examines this strategic dilemma through a comparative analysis of two alternative energy development pathways in the offshore area south of Crete: offshore wind farm development and hydrocarbon extraction. The study is conducted within the broader context of Greece’s energy transition, European climate policy objectives, and the increasing importance of energy security following recent geopolitical developments.
The research adopts a qualitative comparative approach based exclusively on secondary data obtained from academic literature, international energy organisations, European Union policy documents, and national energy planning frameworks. Offshore wind and hydrocarbon development are evaluated using a common analytical framework, incorporating technical, economic, environmental, and strategic dimensions. SWOT and PESTEL analyses are employed to provide a structured comparison of the opportunities, challenges, strengths, weaknesses, and external factors associated with each development pathway.
The findings indicate that offshore wind development offers strong long-term advantages in terms of sustainability, alignment with European decarbonisation targets, reduced greenhouse gas emissions, and enhanced energy independence. The analysis also highlights the significant offshore wind potential of the region, particularly through the application of floating wind technologies suitable for the deep-water conditions south of Crete. Conversely, hydrocarbon extraction may provide short- to medium-term economic benefits, strengthen domestic energy production, and contribute to energy security. However, it is associated with considerable environmental risks, long-term regulatory uncertainty, and limited compatibility with future climate objectives.
The study concludes that offshore wind development represents the most sustainable and strategically consistent option for Greece’s long-term energy future. While hydrocarbons may play a transitional role in supporting energy security, offshore renewable energy offers greater potential to support economic development, environmental sustainability, and compliance with European energy and climate policies.

Η παγκόσμια μετάβαση προς ενεργειακά συστήματα χαμηλών εκπομπών άνθρακα έχει εντείνει τη συζήτηση σχετικά με τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων ενεργειακών πόρων μεταξύ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της συμβατικής εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει αυτό το στρατηγικό δίλημμα μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης δύο εναλλακτικών ενεργειακών αναπτυξιακών σεναρίων στην υπεράκτια περιοχή νότια της Κρήτης: της ανάπτυξης υπεράκτιων αιολικών πάρκων και της εξόρυξης υδρογονανθράκων. Η μελέτη πραγματοποιείται στο ευρύτερο πλαίσιο της ενεργειακής μετάβασης της Ελλάδας, των ευρωπαϊκών κλιματικών πολιτικών και της αυξανόμενης σημασίας της ενεργειακής ασφάλειας λόγω των πρόσφατων γεωπολιτικών εξελίξεων.
Η έρευνα ακολουθεί ποιοτική συγκριτική προσέγγιση και βασίζεται αποκλειστικά σε δευτερογενή δεδομένα που προέρχονται από επιστημονική βιβλιογραφία, διεθνείς ενεργειακούς οργανισμούς, έγγραφα πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εθνικά ενεργειακά σχέδια. Τα δύο ενεργειακά σενάρια αξιολογούνται μέσω ενός κοινού αναλυτικού πλαισίου που περιλαμβάνει τεχνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές και στρατηγικές διαστάσεις. Επιπλέον, εφαρμόζονται οι αναλύσεις SWOT και PESTEL για τη συστηματική αξιολόγηση των πλεονεκτημάτων, αδυναμιών, ευκαιριών, απειλών και εξωτερικών παραγόντων που επηρεάζουν κάθε αναπτυξιακή επιλογή.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ανάπτυξη υπεράκτιων αιολικών πάρκων παρουσιάζει σημαντικά μακροπρόθεσμα πλεονεκτήματα όσον αφορά τη βιωσιμότητα, τη συμβατότητα με τους ευρωπαϊκούς στόχους απανθρακοποίησης, τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και την ενίσχυση της ενεργειακής ανεξαρτησίας. Παράλληλα, αναδεικνύεται το σημαντικό δυναμικό υπεράκτιας αιολικής ενέργειας της περιοχής, ιδιαίτερα μέσω της αξιοποίησης πλωτών τεχνολογιών κατάλληλων για τα μεγάλα θαλάσσια βάθη νότια της Κρήτης. Αντίθετα, η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων ενδέχεται να προσφέρει βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα οικονομικά οφέλη, να ενισχύσει την εγχώρια παραγωγή ενέργειας και να συμβάλει στην ενεργειακή ασφάλεια. Ωστόσο, συνοδεύεται από σημαντικές περιβαλλοντικές προκλήσεις, υψηλό βαθμό αβεβαιότητας και περιορισμένη συμβατότητα με τους μακροπρόθεσμους κλιματικούς στόχους.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ανάπτυξη υπεράκτιας αιολικής ενέργειας αποτελεί τη βιωσιμότερη και στρατηγικά πιο συνεπή επιλογή για το μακροπρόθεσμο ενεργειακό μέλλον της Ελλάδας. Παρότι οι υδρογονάνθρακες ενδέχεται να διαδραματίσουν έναν μεταβατικό ρόλο στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας προσφέρουν μεγαλύτερες προοπτικές για οικονομική ανάπτυξη, περιβαλλοντική βιωσιμότητα και συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές ενεργειακές και κλιματικές πολιτικές.