The purpose of the present thesis was to examine the importance of leadership in the public sector. More specifically, the thesis studied how the relationship between leaders and employees is related to leadership effectiveness as well as how leadership effectiveness is linked to employee empowerment, shared responsibility, human resource management practices, and New Public Governance (NPG) principles. For this purpose, a quantitative survey was carried out. Data were collected using a questionnaire, which was addressed to public sector supervisors and distributed online to employees of public organizations in Greece via Google Forms. A total of 160 public sector employees holding a supervisory position participated in the survey. The results of the research showed that the quality of the leader-employee relationship is positively associated with self-perceived leadership effectiveness. In addition, self-perceived leadership effectiveness was positively associated with employee empowerment, shared responsibility, human resource management practices and New Public Governance principles. Because the design is cross-sectional and all measures are self-reported, these findings are interpreted as associations rather than as causal effects. In conclusion, this research highlights that leadership in the public sector is an essential factor in how work is organized, responsibility is distributed and human resources are utilized. Effective leadership is not limited to directing employees, but can create the conditions for a climate of trust, participation and cooperation. In this way, the appropriate type of leadership can contribute to the formation of public organizations that operate with greater coherence and better respond to the requirements of New Public Management.

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να εξετάσει τη σημασία της ηγεσίας στον δημόσιο τομέα. Πιο συγκεκριμένα, η εργασία μελέτησε το πώς η σχέση ανάμεσα στους ηγέτες και τους εργαζομένους επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της ηγεσίας καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η αποτελεσματικότητα της ηγεσίας συνδέεται με την ενδυνάμωση των εργαζομένων, την κοινή ευθύνη, τις πρακτικές διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού και τις αρχές του New Public Governance. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε μια ποσοτική έρευνα. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο απευθυνόταν σε προϊσταμένους του δημόσιου τομέα και διανεμήθηκε διαδικτυακά σε εργαζομένους δημοσίων οργανισμών στην Ελλάδα μέσω Google Forms. Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 160 εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα οι οποίοι κατείχαν θέση ευθύνης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-εργαζομένου συνδέεται θετικά με την αυτοαντιλαμβανόμενη αποτελεσματικότητα της ηγεσίας. Επιπλέον, η αυτοαντιλαμβανόμενη αποτελεσματικότητα της ηγεσίας συνδέεται θετικά με την ενδυνάμωση των εργαζομένων, την κοινή ευθύνη, τις πρακτικές διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού και τις αρχές του New Public Governance. Καθώς ο σχεδιασμός είναι συγχρονικός και όλες οι μετρήσεις είναι αυτοαναφορικές, τα ευρήματα ερμηνεύονται ως συσχετίσεις και όχι ως αιτιώδεις σχέσεις.   Συμπερασματικά, η παρούσα έρευνα αναδεικνύει ότι η ηγεσία στον δημόσιο τομέα αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία, κατανέμεται η ευθύνη και αξιοποιείται το ανθρώπινο δυναμικό. Η αποτελεσματική ηγεσία δεν περιορίζεται στην καθοδήγηση των εργαζομένων, αλλά μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για ένα κλίμα εμπιστοσύνης, συμμετοχής και συνεργασίας. Με αυτόν τον τρόπο, ο κατάλληλος τύπος ηγεσίας μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση δημοσίων οργανισμών που λειτουργούν με μεγαλύτερη συνοχή και ανταποκρίνονται καλύτερα στις απαιτήσεις του New Public Management.