Public debt and economic growth have long been central issues in macroeconomic research, particularly following the European sovereign debt crisis and the COVID-19 pandemic. At the same time, economic sentiment has emerged as an important indicator of economic expectations, influencing investment decisions, consumer behavior, and overall economic activity. Therefore, understanding the interaction between public debt, economic sentiment, and economic growth is important for both economists in evaluating economic performance and policymakers in designing effective policy measures.

The present dissertation examines the relationship between public debt and economic growth in Greece during the period 2000–2025, with the Economic Sentiment Indicator (ESI) performing as an indicator of economic expectations and thus as a transmission mechanism. Greece represents a relevant case study due to its economic fluctuations through this period, the severe fiscal and economic challenges it experienced during the sovereign debt crisis, the subsequent recovery period, and the economic disruptions caused by the COVID-19 pandemic. The study uses data obtained from ELSTAT, Eurostat, the European Commission, and the IMF. It employs data presentation of public debt, economic growth, and the ESI, descriptive statistics, graphical, and correlation analysis to examine the relationship between these three variables over time.  The theoretical model suggests that public debt influences economic growth both directly and indirectly, with economic sentiment playing an intermediary role in the transmission mechanism between public debt and economic growth. In particular, high levels of public debt may increase fiscal uncertainty and weaken business and consumer confidence, resulting in vulnerability to economic growth. Conversely, lower debt levels improve economic sentiment and strengthen economic activity.

Το δημόσιο χρέος και η οικονομική ανάπτυξη αποτελούν εδώ και καιρό κεντρικά θέματα στη μακροοικονομική έρευνα, ιδίως μετά την ευρωπαϊκή κρίση δημόσιου χρέους και την πανδημία COVID-19. Ταυτόχρονα, το οικονομικό κλίμα έχει αναδειχθεί ως σημαντικός δείκτης των οικονομικών προσδοκιών, επηρεάζοντας τις επενδυτικές αποφάσεις, τη συμπεριφορά των καταναλωτών και τη συνολική οικονομική δραστηριότητα. Η κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του δημόσιου χρέους, του οικονομικού κλίματος και της οικονομικής ανάπτυξης είναι επομένως υψηλής σημασίας τόσο για τους οικονομολόγους για την αξιολόγηση της απόδοσης μιας οικονομίας, όσο και για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής που σχεδιάζουν αποτελεσματικά μέτρα πολιτικής.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τη σχέση μεταξύ του δημόσιου χρέους και της οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2000-2025, με τον Δείκτη Οικονομικού Κλίματος (ESI) να λειτουργεί ως δείκτης οικονομικών προσδοκιών και συνεπώς ως μηχανισμός μετάδοσης. Η Ελλάδα αποτελεί μια μελέτη περίπτωσης με μεγάλο ενδιαφέρον, λόγω των οικονομικών διακυμάνσεών της κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, των σοβαρών δημοσιονομικών και οικονομικών προκλήσεων που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της κρίσης δημόσιου χρέους, καθώς και της επακόλουθης περιόδου ανάκαμψης και των οικονομικών διαταραχών που προκλήθηκαν από την πανδημία COVID-19.  Η μελέτη χρησιμοποιεί στοιχεία που ελήφθησαν από την ΕΛΣΤΑΤ, τη Eurostat, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ. Χρησιμοποιεί παρουσίαση δεδομένων για το δημόσιο χρέος, την οικονομική ανάπτυξη και τα ESI, περιγραφικές στατιστικές, γραφική ανάλυση και ανάλυση συσχέτισης για να εξετάσει τη σχέση μεταξύ αυτών των τριών μεταβλητών με την πάροδο του χρόνου.  Το θεωρητικό μοντέλο προτείνει ότι το δημόσιο χρέος επηρεάζει την οικονομική ανάπτυξη τόσο άμεσα όσο και έμμεσα, όπου το οικονομικό συναίσθημα παίζει ενδιάμεσο ρόλο στον μηχανισμό μετάδοσης μεταξύ του δημόσιου χρέους και της οικονομικής ανάπτυξης. Ειδικότερα, τα υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους ενδέχεται να αυξήσουν τη δημοσιονομική αβεβαιότητα και να αποδυναμώσουν την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των καταναλωτών, με αποτέλεσμα να είναι ευάλωτη η οικονομική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, τα χαμηλότερα επίπεδα χρέους βελτιώνουν το οικονομικό κλίμα, ενισχύοντας την οικονομική δραστηριότητα