The aim of this dissertation was to investigate whether mergers and acquisitions can act as a real growth mechanism for small and medium-sized enterprises operating in the Greek food and beverage sector, and to identify the conditions under which this growth potential is or is not realised. The research was approached through a qualitative multiple case study design. Three cases were chosen, the deal Stamou - Jotis, the deal Kliafas -Hellenic Dairies and the deal Kriton Artos - Switz Group. The analysis examined each deal across pre-deal motive, strategic fit and post-deal financial performance, using a common set of profitability, efficiency and leverage indicators over a window from approximately two years before the transaction up to the financial year 2024. The data used were drawn mainly from the firms’ published financial statements, and as for the F&B sector from the Foundation for Economic and Industrial Research (IOBE).

This study concludes that mergers and acquisitions can act as a significant growth mechanism for Greek SMEs in the food and beverage sector, but they are not a guarantee of success in themselves. The comparative assessment of the three cases confirms that the results of the acquisitions were not uniform. In particular, the Stamou - Jotis case emerges as the most successful of the three. In contrast, the Kliafas - Hellenic Dairies case presents the weakest short- to medium-term picture, as the strategic logic of the move was not accompanied by a correspondingly strong financial performance in the period examined. Between these two extremes, the Kriton Artos - Switz Group case presents an intermediate and more moderately positive picture, with a relative stabilization and improvement of certain financial parameters, but without the clear dynamics of the first case.

The present study, is subject to certain substantial limitations, which affect the scope and depth of the analysis, therefore several directions are recommended for future research.

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνήσει κατά πόσο οι συγχωνεύσεις και εξαγορές μπορούν να λειτουργήσουν ως ένας πραγματικός μηχανισμός ανάπτυξης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον ελληνικό κλάδο τροφίμων και ποτών, καθώς και να εντοπίσει τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτή η ανάπτυξη αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί. Η έρευνα προσεγγίστηκε μέσω ποιοτικών μεθόδων με μελέτη  πολλαπλών περιπτώσεων. Επιλέχθηκαν τρεις περιπτώσεις: η συναλλαγή Στάμου – Γιώτης, η συναλλαγή Κλιάφας – Ελληνικά Γαλακτοκομεία και η συναλλαγή Κρητών Άρτος – Switz Group. Εξετάστηκε κάθε συναλλαγή ως προς τα κίνητρα της συμφωνίας, τη στρατηγική συνάφεια και τη χρηματοοικονομική επίδοση μετά τη συναλλαγή, χρησιμοποιώντας ένα κοινό σύνολο δεικτών κερδοφορίας, αποδοτικότητας και μόχλευσης για μια χρονική περίοδο που εκτείνεται από περίπου δύο έτη πριν από τη συναλλαγή έως και τη χρήση του 2024. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν αντλήθηκαν κυρίως από τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις των επιχειρήσεων, ενώ για τον κλάδο τροφίμων και ποτών χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από τον IOBE.

Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι συγχωνεύσεις και εξαγορές μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό μηχανισμό ανάπτυξης για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου τροφίμων και ποτών, δεν συνιστούν όμως από μόνες τους εγγύηση επιτυχίας. Η συγκριτική αξιολόγηση των τριών περιπτώσεων επιβεβαιώνει ότι τα αποτελέσματα των εξαγορών δεν ήταν ομοιόμορφα. Ειδικότερα, η περίπτωση Στάμου – Γιώτης αναδεικνύεται ως η πλέον επιτυχημένη από τις τρεις. Αντίθετα, η περίπτωση Κλιάφας – Ελληνικά Γαλακτοκομεία παρουσιάζει την ασθενέστερη εικόνα βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα, καθώς η στρατηγική λογική της συμφωνίας δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχα ισχυρή χρηματοοικονομική επίδοση κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Μεταξύ αυτών των δύο άκρων, η περίπτωση Κρητών Άρτος – Switz Group παρουσιάζει μια ενδιάμεση και συγκρατημένα θετική εικόνα, με σχετική σταθεροποίηση και βελτίωση ορισμένων χρηματοοικονομικών παραμέτρων, χωρίς όμως τη σαφή δυναμική της πρώτης περίπτωσης.

Η παρούσα μελέτη υπόκειται σε ορισμένους σημαντικούς περιορισμούς, οι οποίοι επηρεάζουν την έκταση και το βάθος της ανάλυσης. Ως εκ τούτου, προτείνονται αρκετές κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα.