Η παρούσα εργασία εξετάζει την πολιτική της UNESCO για την ανοιχτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση, με έμφαση στις διεθνείς κατευθύνσεις που αφορούν την ψηφιακή μάθηση, την ισότιμη πρόσβαση στη γνώση και τους Ανοιχτούς Εκπαιδευτικούς Πόρους. Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση βασικών κειμένων πολιτικής της UNESCO και η αποσαφήνιση του τρόπου με τον οποίο ο οργανισμός συνδέει την εκπαιδευτική τεχνολογία με την ισότητα, τη συμπερίληψη, την ποιότητα, τη διά βίου μάθηση και τη θεσμική ευθύνη. Η μελέτη ακολούθησε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση, βασισμένη σε βιβλιογραφική ανασκόπηση και θεματική ανάλυση περιεχομένου επιλεγμένων επίσημων κειμένων πολιτικής της UNESCO που δημοσιεύθηκαν από το 2002 έως το 2024. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ανοιχτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση προσεγγίζεται ως πολιτική πρόσβασης, ευελιξίας και εκπαιδευτικής δικαιοσύνης. Οι Ανοιχτοί Εκπαιδευτικοί Πόροι αναδεικνύονται ως μέσο διεύρυνσης της πρόσβασης στη γνώση μέσω ανοικτών αδειών, προσαρμογής του υλικού και πολύγλωσσης διάθεσης. Οι πολιτικές για τις ΤΠΕ συνδέονται με ψηφιακές υποδομές, επιμόρφωση εκπαιδευτικών, διασφάλιση ποιότητας και στρατηγικό σχεδιασμό. Παράλληλα, η ανάλυση των πιο πρόσφατων κειμένων πολιτικής καταδεικνύει τη σταδιακή ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης ως νέου πεδίου εκπαιδευτικής διακυβέρνησης, το οποίο συνδέεται με ζητήματα δεοντολογίας, προστασίας δεδομένων, ανάπτυξης ικανοτήτων και ανθρώπινης εποπτείας. Οι βασικές προκλήσεις εφαρμογής αφορούν τις ψηφιακές ανισότητες, την άνιση πρόσβαση σε υποδομές, την επάρκεια των εκπαιδευτικών, την ποιότητα των πόρων, την ιδιωτικότητα, την αλγοριθμική μεροληψία και τη βιωσιμότητα των τεχνολογικών επιλογών. Συμπερασματικά, η πολιτική της UNESCO διαμορφώνει ένα ανθρωποκεντρικό πλαίσιο ψηφιακής εκπαιδευτικής διακυβέρνησης, στο οποίο η τεχνολογία υπηρετεί την ισότητα, την ποιότητα, τη δημόσια ευθύνη και την ουσιαστική συμμετοχή στη μάθηση.

This study examines UNESCO policy on open and distance education, with emphasis on international directions concerning digital learning, equitable access to knowledge and Open Educational Resources. Its purpose is to investigate key UNESCO policy documents and clarify how the organization connects educational technology with equity, inclusion, quality, lifelong learning and institutional responsibility. The study followed a qualitative research approach based on a literature review and thematic content analysis of selected official UNESCO policy documents published between 2002 and 2024. The findings show that open and distance education is approached as a policy framework for access, flexibility and educational justice. Open Educational Resources emerge as a means of widening access to knowledge through open licences, adaptation of educational material and multilingual provision. Policies concerning information and communication technologies are associated with digital infrastructure, teacher training, quality assurance and strategic planning. The analysis of the most recent policy documents also demonstrates the gradual integration of artificial intelligence as a new field of educational governance related to ethics, data protection, competency development and human oversight. The main implementation challenges concern digital inequalities, uneven access to infrastructure, teacher preparedness, the quality of educational resources, privacy, algorithmic bias and the sustainability of technological choices. The study concludes that UNESCO policy shapes a human centred framework of digital educational governance in which technology supports equity, quality, public responsibility and meaningful participation in learning.