Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά το ξέπλυμά δεδομένων (data laundering) ως
σύγχρονη μορφή κρατικο-εταιρικού εγκλήματος στη ψηφιακή εποχή, με εμπειρικό επίκεντρο την ελληνική περίπτωση Predatorgate. Αξιοποιώντας ως κεντρικό αναλυτικό πλαίσιο τη θεωρία της εγκληματολογίας των ισχυρών και το μοντέλο κρατικο-εταιρικού εγκλήματος των Kramer και Michalowski, η εργασία αναπτύσσει τη δομική αναλογία μεταξύ data laundering και money laundering μέσω του τριμερούς μοντέλου τοποθέτησης, διαστρωμάτωσης και ενσωμάτωσης.
Συμπληρωματικά, η θεωρία επιτήρησης του Φουκώ αναδεικνύει τις δημοκρατικές επιπτώσεις της κρατικής παρακολούθησης μέσω του φαινομένου του αποτρεπτικού αποτελέσματος, το οποίο επεκτείνει τη βλάβη πέραν των άμεσων θυμάτων σε ολόκληρη τη δημόσια σφαίρα.
Η εμπειρική εφαρμογή του πλαισίου αυτού στο Predatorgate αποκαλύπτει πώς και τα
τρία στάδια εκδηλώθηκαν με αξιοσημείωτη σαφήνεια. Ο Ν. 4790/2021 αναλύεται ως νομοθετικά κατοχυρωμένος μηχανισμός διαστρωμάτωσης, ενώ η παράλληλη χρήση νόμιμης παρακολούθησης από την ΕΥΠ και παράνομης από το Predator κατά των ίδιων στόχων συνιστά την πιο χαρακτηριστική εκδήλωση της ενσωμάτωσης. Η καταδίκη του Φεβρουαρίου 2026, πρώτη παγκοσμίως ποινική καταδίκη στελεχών βιομηχανίας spyware, αναλύεται ταυτόχρονα ως ορόσημο και ως επιβεβαίωση της δομικής ατιμωρησίας, καθώς ο κρατικός βραχίονας παρέμεινε νομικά άθικτος. Η συγκριτική ανάλυση Ισπανίας και Ουγγαρίας επιβεβαιώνει ότι το φαινόμενο αποτελεί συστημικό πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις de lege ferenda σε τρία επίπεδα: αναθεώρηση του
άρθρου 23 GDPR και δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού αδειοδότησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 19 σε εθνικό επίπεδο, και ποινικοποίηση του data laundering ως αυτόνομου αδικήματος σε εγκληματολογικό επίπεδο.

This dissertation examines data laundering as a contemporary form of state-corporate
crime in the digital age, with its empirical focus on the Greek Predatorgate scandal.
Drawing on the criminology of the powerful and the state-corporate crime model of
Kramer and Michalowski as its central analytical framework, the study develops the
structural analogy between data laundering and money laundering through a three-stage model of placement, layering and integration. Complementarily, Foucault's theory of surveillance illuminates the democratic consequences of state surveillance through the chilling effect, which extends harm beyond immediate victims to the public sphere as a whole.
The empirical application of this framework to Predatorgate reveals how all three stages manifested with remarkable clarity. Law 4790/2021 is analyzed as a legislatively
enshrined layering mechanism, while the parallel use of lawful surveillance by the EYP
and unlawful Predator surveillance against the same targets constitutes the most
characteristic manifestation of integration. The conviction of February 2026, the first
criminal conviction of spyware industry executives anywhere in the world, is analyzed
simultaneously as a landmark and as a confirmation of structural impunity, given that the state arm remained legally untouched. The comparative analysis of Spain and Hungary confirms that the phenomenon represents a systemic problem of the European Union rather than a national peculiarity.
The dissertation concludes with de lege ferenda proposals on three levels: revision of
Article 23 GDPR and the creation of a European licensing mechanism at the European
level, constitutional revision of Article 19 at the national level, and the criminalization of data laundering as an autonomous offense at the criminological level.