Οι υπερ και πολυφθοροαλκυλιωμένες ουσίες (PFAS) αποτελούν ομάδα συνθετικών
χημικών ενώσεων με υψηλή περιβαλλοντική επιμονή και δυνατότητα βιοσυσσώρευσης. Η
ευρεία χρήση τους έχει οδηγήσει σε εκτεταμένη ανθρώπινη έκθεση και έχει ενισχύσει το
ενδιαφέρον για τις πιθανές επιδράσεις τους στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ
της έκθεσης σε PFAS και της εμφάνισης ή της κλινικής έκφρασης ρευματολογικών
παθήσεων. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις PubMed, Scopus και Web of
Science. Μετά τη συγχώνευση των εγγραφών, την αφαίρεση διπλοτύπων και την εφαρμογή
προκαθορισμένων κριτηρίων εισαγωγής και αποκλεισμού, συμπεριλήφθηκαν 11
πρωτογενείς μελέτες σε ανθρώπινους πληθυσμούς. Λόγω της ετερογένειας των δεδομένων,
πραγματοποιήθηκε περιγραφική και αφηγηματική σύνθεση.
Οι περισσότερες μελέτες αφορούσαν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και ανέδειξαν θετικές,
αντίστροφες ή μη γραμμικές συσχετίσεις μεταξύ επιμέρους PFAS και της παρουσίας, της
δραστηριότητας ή ανοσολογικών δεικτών της νόσου. Περιορισμένα δεδομένα υπήρχαν για
την οστεοαρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjögren και τη νόσο Kawasaki.
Συμπερασματικά, υπάρχουν ενδείξεις πιθανής σχέσης μεταξύ PFAS και ορισμένων
ρευματολογικών παθήσεων, χωρίς να τεκμηριώνεται αιτιώδης συσχέτιση. Απαιτούνται
μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις έκθεσης και
αξιολόγηση μιγμάτων PFAS.