Η ποιότητα ζωής των ατόμων με χρόνια ψυχική νόσο αποτελεί βασικό δείκτη αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και της επιτυχίας της Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των βιωματικών εμπειριών χρονίως ψυχικά νοσούντων, που διαμένουν σε δομές Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνονται και αξιολογούν την ποιότητα ζωής τους. Ειδικότερα, εξετάζονται οι αντιλήψεις των συμμετεχόντων σχετικά με τη σωματική και ψυχική υγεία, τις κοινωνικές σχέσεις, το επίπεδο αυτονομίας, την κοινωνική ένταξη και την υποστήριξη που λαμβάνουν από το περιβάλλον διαβίωσής τους, καθώς και το κοινωνικό στίγμα που αντιμετωπίζουν στη φροντίδα της υγείας εκτός των δομών, αλλά και γενικότερα στην κοινότητα. Η μελέτη ακολουθεί ποιοτική ερευνητική προσέγγιση με τη χρήση ημιδομημένων συνεντεύξεων. Το δείγμα αποτελείται από 12 ενήλικους ενοίκους δομών Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης της Ε.ΠΡΟ.ΨΥ.Η.. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιείται με τη μέθοδο της Ερμηνευτικής Φαινομενολογικής Ανάλυσης (ΕΦΑ), με στόχο μία εκ βαθέων κατανόηση των προσωπικών νοημάτων που αποδίδουν οι συμμετέχοντες στις εμπειρίες τους. Από την έρευνα προκύπτει ότι υπάρχουν υποκειμενικές και αντικειμενικές διαστάσεις στην αντίληψη περί ποιότητας ζωής. Η σωματική και ψυχική υγεία των ωφελούμενων, ως προς τη πλειοψηφία παραμένει σταθερή ή βελτιώνεται κατά την παραμονή τους σε δομές Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης. Οι κοινωνικές σχέσεις αποτελούν μία από τις σημαντικότερες και πολυδιάστατες ενότητες στη ζωή των ατόμων. Γενικότερα, παρατηρείται θετικό πρόσημο των δομών στην καθημερινή ζωή των ωφελούμενων, τονίζοντας ωστόσο την ανάγκη να ενισχύονται οι ιδιότητες των ίδιων των ατόμων, με στόχο την αυτονομία τους. Οι προσωπικές εμπειρίες των ατόμων στο τομέα της περίθαλψης, εκτός των δομών, βασίζονται στην ισοτιμία. Ενώ οι εμπειρίες των ατόμων με το κοινωνικό στίγμα είναι ανομοιόμορφες. Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες των ατόμων και της αξιολόγησης αυτών, μπορούν να προκύψουν μελλοντικά πολιτικές υγείας που είναι σημαντικές για την κοινοτική ψυχιατρική.

The quality of life of individuals with chronic mental illness is a key indicator for evaluating the effectiveness of mental health services and the success of psychosocial rehabilitation. The purpose of this study is to investigate the lived experiences of people with chronic mental illness residing in psychosocial rehabilitation facilities and to understand how they perceive and evaluate their quality of life. Specifically, the study examines participants’ perceptions regarding physical and mental health, social relationships, level of autonomy, social inclusion, and the support they receive from their living environment, as well as the social stigma they face in community-based healthcare and in the community at large. The study employs a qualitative research approach using semi-structured interviews. The sample consists of 12 adult residents of Psychosocial Rehabilitation facilities operated by Ε.ΠΡΟ.ΨΥ.Η.. Data analysis is conducted using the Interpretive Phenomenological Analysis (IPA) method, with the aim of gaining an in-depth understanding of the personal meanings participants attribute to their experiences. The research indicates that there are subjective and objective dimensions to the perception of quality of life. For the majority of beneficiaries, physical and mental health remains stable or improves during their stay in psychosocial rehabilitation facilities. Social relationships are one of the most important and multifaceted aspects of people’s lives. More generally, these facilities have a positive impact on the daily lives of the beneficiaries, while emphasizing the need to strengthen the individuals’ own capabilities, with the goal of fostering their autonomy. The individuals’ personal experiences in the area of care, outside of these facilities, are based on equality. Meanwhile, the experiences of individuals with social stigma are uneven. Through individuals’ personal experiences and the evaluation of these experiences, future health policies that are important for community psychiatry may emerge.