Ο ψηφιακός μετασχηματισμός και η ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στον τομέα της υγείας αναδιαμορφώνουν ριζικά το σύγχρονο υγειονομικό τοπίο, φέρνοντας στο προσκήνιο έντονες κοινωνιοτεχνικές και ηθικές προκλήσεις αναφορικά με την κοινωνική τους αποδοχή. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά τις αντιλήψεις, τις στάσεις, καθώς και τις ειδικότερες ανησυχίες των Ελλήνων πολιτών απέναντι στον ψηφιακό μετασχηματισμό της υγείας και την ενσωμάτωση των τεχνολογιών ΤΝ στο σύστημα περίθαλψης. Στο θεωρητικό μέρος, πραγματοποιείται κριτική εξέταση του Μοντέλου Αποδοχής Τεχνολογίας (TAM), των κοινωνιοτεχνικών προσεγγίσεων (SCOT και STS), της έννοιας της «Φαουστικής Συμφωνίας», της υπευθυνοποίησης του ατόμου και του ψηφιακού αντίστροφου νόμου φροντίδας. Στο εμπειρικό μέρος, ακολουθήθηκε ποσοτική μεθοδολογία με τη συλλογή δεδομένων μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου σε δείγμα 121 Ελλήνων πολιτών.

Τα ευρήματα αποκαλύπτουν μια γενικά θετική στάση απέναντι στις δυνατότητες της ΤΝ, ιδιαίτερα ως προς την ακρίβεια της διάγνωσης και τη βελτίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Ωστόσο, η πρόθεση χρήσης παραμένει συγκρατημένη, ενώ η εμπιστοσύνη στις αλγοριθμικές αποφάσεις είναι χαμηλή. Η ανησυχία για την εμπορευματοποίηση των προσωπικών δεδομένων υγείας αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος αρνητικός προβλεπτικός παράγοντας της πρόθεσης χρήσης ΤΝ. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες εξακολουθούν να θεωρούν τον ιατρό ως την τελική αυθεντία, εκφράζοντας επιφυλάξεις για την πλήρη αντικατάστασή του, καθώς και έντονους προβληματισμούς για την ιδιωτικότητα, την επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων και την απώλεια της ανθρώπινης διάστασης στη φροντίδα.

Η εργασία καταλήγει ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός του ΕΣΥ δεν μπορεί να περιοριστεί σε στενούς όρους τεχνολογικών επενδύσεων. Για μια επιτυχή και συμπεριληπτική μετάβαση, απαιτείται η θεσμοθέτηση ενός ισχυρού πλαισίου προστασίας της ιδιωτικότητας, η λήψη συστηματικών μέτρων για την αντιμετώπιση του ψηφιακού χάσματος και η χάραξη πολιτικών που διασφαλίζουν σταθερά την ανθρωποκεντρική φύση της υγειονομικής περίθαλψης.

Digital transformation and the integration of Artificial Intelligence (AI) in the healthcare sector are radically reshaping the contemporary healthcare landscape, bringing to the forefront intense socio-technical and ethical challenges regarding their social acceptance. This master’s thesis explores the perceptions, attitudes, and specific concerns of Greek citizens regarding the digital transformation of healthcare and the integration of AI technologies into the healthcare system. In the theoretical section, a critical examination is conducted of the Technology Acceptance Model (TAM), socio-technical approaches (SCOT and STS), the concept of the “Faustian Pact,” individual accountability, and the digital inverse law of care. In the empirical section, a quantitative methodology was employed, with data collected via an online questionnaire from a sample of 121 Greek citizens.

The findings reveal a generally positive attitude toward the potential of AI, particularly regarding diagnostic accuracy and improvements to the National Health System. However, the intention to use AI remains modest, while trust in algorithmic decisions is low. Concerns about the commercialization of personal health data emerged as the strongest negative predictor of the intention to use AI. Furthermore, participants continue to view the physician as the ultimate authority, expressing reservations about fully replacing them, as well as strong concerns regarding privacy, the exacerbation of social inequalities, and the loss of the human dimension in care.

The study concludes that the digital transformation of the National Health System cannot be limited to narrow terms of technological investment. For a successful and inclusive transition, it is necessary to establish a robust privacy protection framework, the adoption of systematic measures to address the digital divide, and the formulation of policies that consistently ensure the human-centered nature of healthcare.