Η φωτογραφία υπερβαίνοντας τη λειτουργία της ως μέσου οπτικής αναπαράστασης, συνιστά ένα σύνθετο πεδίο αισθητικού, πολιτισμικού και φιλοσοφικού προβληματισμού και αναδεικνύεται, με τον τρόπο αυτό, σε έναν φορέα μνήμης, νοήματος και ιστορικής εμπειρίας. Η ιδιαίτερη σχέση της με την πραγματικότητα και η δυνατότητά της να την καταγράφει, να την διατηρεί και να την μετασχηματίζει, συγκροτώντας νέες μορφές πρόσληψης του κόσμου, έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης θεωρητικής διερεύνησης, αναδεικνύοντας ζητήματα, τα οποία αφορούν τη μνήμη, τον χρόνο, την αλήθεια και την εμπειρία του βλέμματος, την αναπαράσταση. Παρά τη ραγδαία και συνεχώς εξελισσόμενη εξέλιξη της τεχνολογίας της εικόνας, η φωτογραφία εξακολουθεί να εγείρει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη φύση, τη σημασία της, την αισθητική της λειτουργία και τη θέση της σε μία σύγχρονη πολιτισμική πραγματικότητα, χωρίς να επιδέχεται οριστικές ερμηνείες.

          Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη δυνατότητα προσέγγισης μίας φιλοσοφίας της φωτογραφίας μέσα από τις απόψεις και το έργο δύο από τους σημαντικότερους στοχαστές του 20^ού αιώνα, του Walter Benjamin (1892-1940) και Roland Barthes (1915-1980), οι οποίοι άσκησαν καθοριστική επιρροή στη θεωρία της φωτογραφίας. Η μελέτη επικεντρώνεται στις θεωρητικές τους θέσεις και συμπληρωματικές οπτικές σχετικά με την φωτογραφική εικόνα, τη σύνδεσή της με την πραγματικότητα, τη μνήμη, την ιστορία, την ανθρώπινη εμπειρία και δίνοντας έμφαση σε έννοιες, όπως «αύρα», μηχανική αναπαραγωγιμότητα, «punctum» και «studium», διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο συμβάλλουν στην κατανόηση της φωτογραφίας ως σημειωτικού, αισθητικού και φιλοσοφικού φαινομένου.

          Η έρευνα βασίζεται σε θεωρητική και βιβλιογραφική ανάλυση και αξιοποιεί πηγές προερχόμενες από φιλοσοφικά και ιστορικά κείμενα, τα οποία συμβάλλουν στην κατανόηση αντίληψης της φωτογραφίας ως πολιτισμικού και γνωσιολογικού αντικειμένου και τη συγκρότηση ενός ενιαίου πλαισίου για μία φιλοσοφική προσέγγιση της.

         Σκοπός της εργασίας είναι να αναδειχθεί η φωτογραφία ως πεδίο φιλοσοφικού στοχασμού και όχι μόνο ως τεχνολογικό μέσο αναπαραγωγής και επιχειρείται μία προσπάθεια αντίληψης ενός αντικειμένου, το οποίο αποτελεί μέρος του σύγχρονου πολιτισμού.

Photography, transcending its function as a medium of visual representation, constitutes a complex field of aesthetic, cultural, and philosophical inquiry. In this way, it emerges as a bearer of memory, meaning, and historical experience. Its unique relationship with reality, together with its capacity to record, preserve, and transform it while shaping new modes of perceiving the world, has been the subject of extensive theoretical investigation. This has brought to light fundamental questions concerning memory, time, truth, visual experience, and representation. Despite the rapid and ongoing development of imaging technologies, photography continues to raise essential questions regarding its nature, significance, aesthetic function, and place within contemporary cultural reality, resisting definitive interpretation. This master's thesis explores the possibility of developing a philosophy of photography through the ideas and works of two of the most influential thinkers of the twentieth century, Walter Benjamin (1892–1940) and Roland Barthes (1915–1980), whose contributions have profoundly shaped photographic theory.

          The study focuses on their theoretical positions and complementary perspectives on the photographic image, examining its relationship to reality, memory, history, and human experience. By emphasizing key concepts such as "aura," mechanical reproduction, punctum, and studium, it investigates how these notions contribute to understanding photography as a semiotic, aesthetic, and philosophical phenomenon.The research is based on theoretical and bibliographical analysis, drawing upon philosophical and historical sources that contribute to understanding photography as both a cultural and an epistemological object. Through this approach, the study seeks to establish a coherent framework for a philosophical interpretation of photography. The primary aim of this thesis is to highlight photography as a field of philosophical reflection rather than merely a technological means of reproduction. It ultimately seeks to deepen the understanding of photography as a cultural phenomenon that occupies a central place in contemporary society.