Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την κριτική και την επιρροή

που άσκησε στον κινηματογράφο το φεμινιστικό κίνημα. Αρχικά, γίνεται μια σύντομη

αναφορά στην ιστορία της γυναίκας στον κινηματογράφο. Στη συνέχεια,

παρουσιάζονται τα κύματα του φεμινιστικού κινήματος με αποκορύφωμα την δεκαετία

του 1970 που γίνεται προσπάθεια από τις φεμινίστριες να αλλάξει ο τρόπος που

οργανώνεται το βλέμμα και η αφήγηση, να αμφισβητηθεί ο κινηματογράφος ως

μηχανισμός αναπαράστασης της πατριαρχικής ιδεολογίας. Σημείο αφετηρίας της

εργασίας αποτέλεσε το δοκίμιο της Laura Mulvey «Οπτική απόλαυση και αφηγηματικός

κινηματογράφος». Η Mulvey στηρίχτηκε στην ψυχανάλυση του Sigmund Freud και του

Jacques Lacan για να εξηγήσει πώς εκφράστηκε η αναπαράσταση του γυναικείου

σώματος στον κινηματογράφο μέσα από την κυριαρχία του ανδρικού βλέμματος.

Έπειτα, αναπτύσσονται τα χαρακτηριστικά του γυναικείου βλέμματος, το οποίο βλέπει

τις γυναίκες γι’ αυτό που είναι πραγματικά, ισότιμοι άνθρωποι με συναισθήματα,

σκέψεις και ιδέες που οφείλουν να ακουστούν. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας

επιχειρείται μια συγκριτική μελέτη στις ταινίες «Cléo de 5 à 7» (Agnès Varda,1962)

και «Portrait de la jeune fille en feu» (Céline Sciamma 2019), οι οποίες επιλέχθησαν ως

χαρακτηριστικές του γυναικείου βλέμματος στην εποχή που αντιπροσωπεύουν. Μέσα

από την μελέτη θίγεται το θέμα της αναπαράστασης του γυναικείου σώματος στον

κινηματογράφο, παρουσιάζοντας τον κόσμο και την πραγματικότητα από την γυναικεία

ματιά. Τέλος, η εργασία γίνεται η παράθεση των συμπερασμάτων που προέκυψαν με

την ολοκλήρωση της εργασίας

The aim of this thesis is to present the critique and influence that the feminist movement
has had on cinema. Initially, a brief overview of the history of women in film is
provided. During the 1970s, feminists sought to transform the way cinematic gaze and
narrative were structured, challenging cinema as a mechanism for reproducing
patriarchal ideology.
The starting point of this study is Laura Mulvey’s essay “Visual Pleasure and Narrative
Cinema.” Drawing on the psychoanalytic theories of Sigmund Freud and Jacques
Lacan, Mulvey explained how the representation of the female body in cinema was
shaped through the dominance of the male gaze. The thesis then examines the
characteristics of the female gaze. In its second part, a comparative analysis is
conducted between «Cléo from 5 to 7» (Agnès Varda, 1962) and «Portrait de la jeune
fille en feu”» (Céline Sciamma, 2019), two films selected as representative examples of
the female gaze in their respective historical contexts. The purpose of this research is to
analyze the influence of the feminist movement on these two films and to examine the
roles of the characters that constitute these cinematic works.