Ο κτιριακός τομέας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τομείς κατανάλωσης ενέργειας στην Ευρώπη και συνδέεται άμεσα με τις πολιτικές ενεργειακής μετάβασης, μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και επίτευξης της κλιματικής ουδετερότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η Οδηγία για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (Energy Performance of Buildings Directive – EPBD) διαμορφώνει ένα κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, με βασικό εργαλείο τα Πιστοποιητικά Ενεργειακής Απόδοσης (Energy Performance Certificates – EPC). Τα πιστοποιητικά αυτά επιτρέπουν την τυποποιημένη αποτύπωση της ενεργειακής επίδοσης των κτιρίων, ενισχύουν τη διαφάνεια στην αγορά ακινήτων και συμβάλλουν στον σχεδιασμό πολιτικών ενεργειακής αναβάθμισης.

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάλυση των απαιτήσεων ενεργειακής πιστοποίησης κτιρίων στην Ευρώπη, με έμφαση στη συγκριτική διερεύνηση του ελληνικού και του γερμανικού πλαισίου εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Ειδικότερα, εξετάζονται το ελληνικό σύστημα ενεργειακής πιστοποίησης μέσω του ΚΕΝΑΚ και του λογισμικού ΤΕΕ-ΚΕΝΑΚ, καθώς και το γερμανικό θεσμικό πλαίσιο του Gebäudeenergiegesetz (GEG) σε συνδυασμό με τη μεθοδολογία υπολογισμού DIN V 18599 και τη χρήση του λογισμικού Trimble Nova. Η εργασία συνδυάζει τη θεωρητική ανάλυση του ευρωπαϊκού και εθνικού κανονιστικού πλαισίου με την εφαρμογή του σε μελέτη περίπτωσης κατοικίας, προκειμένου να διερευνηθούν οι απαιτήσεις δεδομένων, οι υπολογιστικές διαδικασίες και η επίδραση των παραδοχών στα τελικά αποτελέσματα.

Η εφαρμογή στο κτίριο μελέτης έδειξε ότι η ποιότητα και η ακρίβεια των δεδομένων εισόδου επηρεάζουν σημαντικά την ενεργειακή αξιολόγηση. Χαρακτηριστικά, η σύγκριση των δύο σεναρίων θερμικών απωλειών έδειξε μείωση του συνολικού θερμικού φορτίου από 14,31 kW στο αρχικό σενάριο σε 6,39 kW στο σενάριο με βελτιωμένες τιμές θερμοπερατότητας, ενώ οι απώλειες μετάδοσης μειώθηκαν από 12,30 kW σε 4,38 kW. Αντίστοιχα, η ειδική απαίτηση ισχύος μειώθηκε από 167 W/m² σε 75 W/m², γεγονός που καταδεικνύει τη μεγάλη επίδραση του κελύφους και των U-values στα αποτελέσματα της αξιολόγησης. Παράλληλα, στη γερμανική εφαρμογή, οι τιμές ειδικής ενεργειακής απαίτησης μειώθηκαν από 251,81 kWh/(m²·a) για τα U-Werte 1958 σε 216,86 kWh/(m²·a)

«Παρασκευόπουλος Ρουσλάν», «Ανάλυση απαιτήσεων

ενεργειακής πιστοποίησης κτιρίων στην Ευρώπη. Η περίπτωση

ενός κτιρίου στην Ελλαδα και στην Γερμανία»

Διπλωματική Εργασία vi

για τα U-Werte 2009, χωρίς όμως η βελτίωση αυτή να επαρκεί από μόνη της για ουσιαστική αναβάθμιση της ενεργειακής κατηγορίας.

Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι τα Πιστοποιητικά Ενεργειακής Απόδοσης αποτελούν χρήσιμο εργαλείο συγκριτικής αξιολόγησης και ενεργειακής πολιτικής, αλλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απόλυτη πρόβλεψη της πραγματικής κατανάλωσης ενέργειας. Η μεθοδολογία υπολογισμού, το εθνικό κανονιστικό πλαίσιο, οι παραδοχές λειτουργίας, τα θερμοφυσικά χαρακτηριστικά του κελύφους και η ποιότητα των δεδομένων εισόδου μπορούν να οδηγήσουν σε διαφοροποιήσεις στα αποτελέσματα. Συνεπώς, η ενεργειακή πιστοποίηση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται με τεχνική ακρίβεια, αξιόπιστη συλλογή δεδομένων και κατάλληλη ερμηνεία των υπολογιστικών αποτελεσμάτων.

The building sector is one of the most significant energy-consuming sectors in Europe and is directly linked to energy transition policies, the reduction of greenhouse gas emissions and the achievement of climate neutrality. Within this framework, the Energy Performance of Buildings Directive (EPBD) establishes a common European framework for improving the energy performance of buildings, with Energy Performance Certificates (EPCs) serving as a key instrument. These certificates provide a standardized assessment of building energy performance, enhance transparency in the real estate market and support the development of energy renovation policies.

The aim of this master’s thesis is to analyse the requirements for building energy certification in Europe, with particular emphasis on the comparative investigation of the Greek and German implementation frameworks of European legislation. More specifically, the study examines the Greek energy certification system through KENAK and the TEEKENAK software, as well as the German regulatory framework of the Gebäudeenergiegesetz (GEG), in combination with the DIN V 18599 calculation methodology and the use of the Trimble Nova software. The thesis combines a theoretical analysis of the European and national regulatory framework with its application to a casestudy residential building, in order to investigate data requirements, calculation procedures and the influence of assumptions on the final results.

The application to the case-study building showed that the quality and accuracy of input data significantly affect the energy assessment. In particular, the comparison of two heatloss scenarios showed a reduction in the total design heat load from 14.31 kW in the initial scenario to 6.39 kW in the scenario with improved thermal transmittance values. At the same time, transmission losses decreased from 12.30 kW to 4.38 kW. Similarly, the specific heat load was reduced from 167 W/m² to 75 W/m², demonstrating the strong influence of the building envelope and U-values on the assessment results. In the German application, the specific energy demand decreased from 251.81 kWh/(m²·a) for the U-values of 1958 to

«Παρασκευόπουλος Ρουσλάν», «Ανάλυση απαιτήσεων

ενεργειακής πιστοποίησης κτιρίων στην Ευρώπη. Η περίπτωση

ενός κτιρίου στην Ελλαδα και στην Γερμανία»

Διπλωματική Εργασία viii

216.86 kWh/(m²·a) for the U-values of 2009. However, this improvement alone was not sufficient to achieve a substantial upgrade of the building’s energy classification.

The results highlight that Energy Performance Certificates are useful tools for comparative assessment and energy policy, but they should not be considered exact predictions of actual energy consumption. The calculation methodology, national regulatory framework, operational assumptions, thermal properties of the building envelope and quality of input data can all lead to variations in the final results. Therefore, energy certification can contribute significantly to the improvement of building energy performance, provided that it is applied with technical accuracy, reliable data collection and appropriate interpretation of the calculation results.