Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην εκπαιδευτική διαδικασία, εστιάζοντας στις στάσεις και τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με τη συμβολή της στην αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Αρχικά παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο της ΤΝ, μέσα από τον ορισμό, την ιστορική της εξέλιξη, τις βασικές έννοιες και τις σύγχρονες εφαρμογές της, με ιδιαίτερη αναφορά στα παραγωγικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης (Generative AI). Στη συνέχεια αναλύεται η αξιοποίηση της ΤΝ στην εκπαίδευση, αναδεικνύοντας τις δυνατότητές της στην εξατομικευμένη μάθηση, την παροχή ανατροφοδότησης, τη δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού, τη διαχείριση της σχολικής τάξης και την υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου.

Παράλληλα, διερευνώνται οι απόψεις των εκπαιδευτικών απέναντι στην ενσωμάτωση της ΤΝ στο σχολικό περιβάλλον, καταγράφοντας τόσο τις θετικές προσδοκίες όσο και τους προβληματισμούς που σχετίζονται με ζητήματα δεοντολογίας, αξιοπιστίας, προστασίας προσωπικών δεδομένων και επάρκειας επιμόρφωσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην έννοια της εκπαιδευτικής ισότητας, στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες, καθώς και στις δυνατότητες αξιοποίησης της ΤΝ για τη μείωσή τους μέσω της προσαρμοσμένης διδασκαλίας, της έγκαιρης ανίχνευσης μαθησιακών δυσκολιών και της ενίσχυσης της ισότιμης πρόσβασης στη γνώση.

Το ερευνητικό μέρος της εργασίας βασίζεται σε ποσοτική έρευνα με χρήση δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο απευθύνθηκε σε εκπαιδευτικούς. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με μεθόδους περιγραφικής και επαγωγικής στατιστικής, προκειμένου να διερευνηθούν οι στάσεις, οι αντιλήψεις και οι παράγοντες που επηρεάζουν την αποδοχή της ΤΝ στην εκπαιδευτική πράξη. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν τις σημαντικές δυνατότητες της ΤΝ για τη βελτίωση της διδασκαλίας και την ενίσχυση της εκπαιδευτικής ισότητας, επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη για συστηματική επιμόρφωση, σαφές θεσμικό πλαίσιο και υπεύθυνη αξιοποίηση των τεχνολογιών αυτών. Συμπερασματικά, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για ένα περισσότερο συμπεριληπτικό και αποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα, υπό την προϋπόθεση ότι η χρήση της θα πλαισιώνεται από παιδαγωγικές, ηθικές και κοινωνικές αρχές.

This thesis examines the role of Artificial Intelligence (AI) in the educational process, focusing on teachers' attitudes and perceptions regarding its contribution to addressing educational inequalities. Initially, the theoretical framework of Artificial Intelligence is presented through its definition, historical evolution, fundamental concepts, and contemporary applications, with particular emphasis on Generative Artificial Intelligence. The study then explores the integration of AI into education, highlighting its potential to support personalized learning, provide timely feedback, facilitate the creation of educational content, improve classroom management, and enhance teachers' instructional practices.

Furthermore, the study investigates teachers' views on the implementation of AI in school settings, recording both the perceived benefits and the concerns associated with its use, including ethical issues, reliability, data privacy, and the need for adequate professional development. Special attention is given to the concept of educational equity, the causes and forms of educational inequalities, and the ways in which AI can contribute to reducing these disparities through adaptive learning, early identification of learning difficulties, and equal access to educational opportunities.

The empirical part of the study is based on quantitative research using a structured questionnaire administered to teachers. Data were analyzed using descriptive and inferential statistical methods to examine teachers' attitudes, perceptions, and the factors influencing the acceptance and educational use of Artificial Intelligence. The findings indicate that teachers generally recognize the significant potential of AI to improve teaching effectiveness and promote educational equity. At the same time, they emphasize the importance of systematic teacher training, the establishment of a clear regulatory framework, and the responsible and ethical integration of AI technologies into educational practice. Overall, the study concludes that Artificial Intelligence can become a valuable tool for fostering a more inclusive, equitable, and effective educational system, provided that its implementation is guided by sound pedagogical principles, ethical considerations, and social responsibility.