Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εφαρμογή του Συστήματος παρακολούθησης εκτάσεων (Area Monitoring System-AMS) στη διαδικασία των δηλώσεων ΟΣΔΕ και τη συμβολή της Γεωργίας Ακριβείας στη βελτίωση της χωρικής ακρίβειας των γεωργικών εκτάσεων.
Αρχικά, παρουσιάζεται το πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ), το Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ-IACS) και οι παραδοσιακοί τρόποι ελέγχου των δηλωμένων αγροτεμαχίων. Εξετάζονται οι περιορισμοί των επιτόπιων και διοικητικών ελέγχων, όπως η χρονοβόρα διαδικασία, το αυξημένο κόστος που απαιτείται για την διεξαγωγή τους και η αδυναμία πλήρους κάλυψης όλων των γεωργικών εκμεταλλεύσεων.
Στη συνέχεια, αναλύεται το AMS ως βασικό εργαλείο της ΚΓΠ για την περίοδο 2023-2027. Το AMS στηρίζεται στην αξιοποίηση δορυφορικών δεδομένων των Sentinel 1 και Sentinel 2 του προγράμματος Copernicus και συμβάλλει στη συνεχή παρακολούθηση των γεωργικών εκτάσεων μέσω μεθόδων τηλεπισκόπησης και αυτοματοποιημένων αλγορίθμων. Παράλληλα, παρουσιάζεται ο τρόπος λειτουργίας του συστήματος, το νομοθετικό πλαίσιο εφαρμογής του και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει σε σχέση με τους παραδοσιακούς ελέγχους.
Αναλύεται ο ρόλος της Γεωργίας Ακριβείας και των τεχνολογιών της, όπως το GIS, τα GPS, οι δείκτες βλάστησης, οι geotagged φωτογραφίες, τα RTK-GPS και τα drones, στη βελτίωση της χωρικής ακρίβειας και της αξιοπιστίας των ελέγχων του συστήματος παρακολούθησης εκτάσεων.
Τέλος, παρουσιάζονται οι προκλήσεις εφαρμογής του συστήματος στην Ελλάδα, οι οποίες σχετίζονται με τον μικρό και πολυτεμαχισμένο αγροτικό κλήρο, την έντονη ετερογένεια των καλλιεργειών και τους περιορισμούς των δορυφορικών δεδομένων. Ως αποτέλεσμα, διαπιστώνεται ότι ο συνδυασμός του AMS με εργαλεία Γεωργίας Ακριβείας μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στον εκσυγχρονισμό και στην βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ελέγχων των αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

This dissertation examines the implementation of the Area Monitoring System (AMS) in the Integrated Administration and Control System (IACS) declaration process and the contribution of Precision Agriculture to improving the spatial accuracy of agricultural areas.
Initially, the framework of the Common Agricultural Policy (CAP), the Integrated Administration and Control System (IACS), and the traditional methods used for the control of declared agricultural parcels are presented. The limitations of administrative and on-site controls are examined, such as the time-consuming process, the increased cost required for their implementation, and the inability to fully cover all agricultural holdings.
Subsequently, the AMS is analysed as a key tool of the CAP for the period 2023–2027. The AMS is based on the use of satellite data from Sentinel-1 and Sentinel-2 of the Copernicus programme and contributes to the continuous monitoring of agricultural areas through remote sensing methods and automated algorithms. At the same time, the operation of the system, its legislative framework, and the advantages it offers compared to traditional controls are presented.
The role of Precision Agriculture and its technologies, such as GIS, GPS, vegetation indices, geotagged photographs, RTK-GPS, and drones, in improving the spatial accuracy and reliability of the Area Monitoring System controls is also analysed.

Finally, the challenges related to the implementation of the system in Greece are presented, including the small and fragmented agricultural land structure, the high heterogeneity of crops, and the limitations of satellite data. As a result, it is concluded that the combination of AMS with Precision Agriculture tools can substantially contribute to the modernisation and improvement of the effectiveness of agricultural controls.