Οι μυοσκελετικές παθήσεις (Musculoskeletal Disorders, MSDs) συνιστούν μία από τις κυριότερες αιτίες νοσηρότητας και λειτουργικού περιορισμού στον γηριατρικό πληθυσμό, αποτελώντας σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο επιπολασμός τους στους ηλικιωμένους που διαβιούν στην κοινότητα κυμαίνεται από 66,6% έως 78,3%, γεγονός που καταδεικνύει τη σημαντική επιβάρυνση που επιφέρουν τόσο στο άτομο όσο και στα συστήματα υγείας. Οι παθήσεις αυτές περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα εκφυλιστικών, φλεγμονωδών και μηχανικών διαταραχών του μυοσκελετικού συστήματος, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η οστεοπόρωση, οι χρόνιες οσφυαλγίες και οι εκφυλιστικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, οι οποίες συχνά συνοδεύονται από χρόνιο πόνο, μειωμένη κινητικότητα και έκπτωση της λειτουργικής ικανότητας. Η σύγχρονη βιβλιογραφία τεκμηριώνει ότι οι μυοσκελετικές παθήσεις δεν αποτελούν αποκλειστικά σωματικές διαταραχές, αλλά συνδέονται στενά με ψυχιατρικές συννοσηρότητες, κυρίως με καταθλιπτικές και αγχώδεις διαταραχές. Η αμφίδρομη αυτή σχέση φαίνεται να διαμεσολαβείται από βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς μηχανισμούς, οι οποίοι ενισχύουν την αλληλεπίδραση μεταξύ χρόνιου πόνου, ψυχολογικής επιβάρυνσης και λειτουργικής έκπτωσης. Ειδικότερα, η παρουσία επίμονου μυοσκελετικού άλγους δύναται να προκαλέσει περιορισμό της φυσικής δραστηριότητας, κοινωνική απομόνωση και απώλεια αυτονομίας, παράγοντες που σχετίζονται ισχυρά με την ανάπτυξη συμπτωμάτων κατάθλιψης και άγχους. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν αναδείξει τη σημαντική συχνότητα εμφάνισης ψυχικών διαταραχών στους ηλικιωμένους. Συγκεκριμένα, οι Saikia et al. (2021) διαπίστωσαν ότι το 49,7% των ηλικιωμένων παρουσίαζε κάποια μορφή ψυχικής νοσηρότητας, με τον επιπολασμό της κατάθλιψης να ανέρχεται στο 27,6% και των αγχωδών διαταραχών στο 21,6%. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη βαρύτητα των προβλημάτων ψυχικής υγείας στην τρίτη ηλικία και αναδεικνύουν την ανάγκη για συστηματική αξιολόγηση της ψυχολογικής κατάστασης των ηλικιωμένων με χρόνιες μυοσκελετικές παθήσεις. Η συνύπαρξη μυοσκελετικών και ψυχικών διαταραχών επηρεάζει σημαντικά τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων. Μειώνεται η ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων (Activities of Daily Living – ADLs), ενώ η αυξημένη εξάρτηση από τρίτους, η επιδείνωση της κοινωνικής συμμετοχής και η αυξημένη χρήση υπηρεσιών υγείας αποτελούν συχνές συνέπειες αυτής της συννοσηρότητας. Παράλληλα, η παρουσία καταθλιπτικών ή αγχωδών συμπτωμάτων δύναται να επιδεινώσει την αντίληψη του πόνου, να μειώσει τη συμμόρφωση στις θεραπευτικές παρεμβάσεις και να επιβραδύνει τη λειτουργική αποκατάσταση. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να εξεταστεί ο επιπολασμός των μυοσκελετικών παθήσεων στους ηλικιωμένους που διαβιούν στην κοινότητα, η ανάλυση των μηχανισμών που συνδέουν τις παθήσεις αυτές με τις διαταραχές ψυχικής υγείας, καθώς και η αξιολόγηση των επιπτώσεών τους στη λειτουργική ανεξαρτησία και στην ποιότητα ζωής. Η κατανόηση της πολυπαραγοντικής αυτής σχέσης κρίνεται απαραίτητη για τον σχεδιασμό ολοκληρωμένων, διεπιστημονικών και προσωποκεντρικών παρεμβάσεων, αποβλέποντας στη βελτίωση της υγείας, της λειτουργικότητας και της ευημερίας του γηριατρικού πληθυσμού.

Musculoskeletal disorders (MSDs) constitute one of the leading causes of morbidity and functional limitation among older adults, representing a major public health challenge worldwide. Their prevalence among community-dwelling elderly populations ranges from 66.6% to 78.3%, highlighting the substantial burden they impose on both individuals and healthcare systems. These conditions encompass a broad spectrum of degenerative, inflammatory, and mechanical disorders of the musculoskeletal system, including osteoarthritis, osteoporosis, chronic low back pain, and degenerative spinal diseases, which are frequently associated with chronic pain, reduced mobility, and impaired functional capacity. Contemporary literature demonstrates that musculoskeletal disorders are not merely physical conditions but are closely associated with psychiatric comorbidities, particularly depressive and anxiety disorders. This bidirectional relationship appears to be mediated by biological, psychological, and social mechanisms that reinforce the interaction between chronic pain, psychological distress, and functional decline. In particular, persistent musculoskeletal pain may lead to reduced physical activity, social isolation, and loss of autonomy, factors that are strongly associated with the development of depressive and anxiety symptoms. Epidemiological studies have highlighted the high prevalence of mental health disorders among older adults. Specifically, Saikia et al. (2021) reported that 49.7% of elderly individuals experienced some form of mental morbidity, with depression affecting 27.6% and anxiety disorders affecting 21.6% of participants. These findings underscore the substantial burden of mental health problems in later life and emphasize the need for systematic assessment of psychological well-being among older adults living with chronic musculoskeletal conditions. The coexistence of musculoskeletal and mental health disorders has significant implications for functional status and quality of life in older populations. Reduced ability to perform Activities of Daily Living (ADLs), increased dependence on caregivers, diminished social participation, and greater utilization of healthcare services are common consequences of this comorbidity. Furthermore, the presence of depressive or anxiety symptoms may exacerbate pain perception, reduce adherence to therapeutic interventions, and hinder functional recovery. The aim of this literature review is to investigate the prevalence of musculoskeletal disorders among community-dwelling older adults, examine the mechanisms linking these conditions to mental health disorders, and evaluate their impact on functional independence and quality of life. Understanding this multifactorial relationship is essential for the development of comprehensive, interdisciplinary, and person-centered interventions aimed at improving health outcomes, functional capacity, and overall well-being in the geriatric population.