Η διαφθορά αποτελεί ένα σύνθετο κοινωνικό και διοικητικό φαινόμενο που υπονομεύει τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αποτελεσματικότητα των δημόσιων οργανισμών. Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διοίκησης, η διαφάνεια και η λογοδοσία θεωρούνται βασικοί μηχανισμοί πρόληψης της διοικητικής διαφθοράς και ενίσχυσης της οργανωσιακής ακεραιότητας.
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών διαφάνειας και λογοδοσίας ως μέτρων πρόληψης της διοικητικής διαφθοράς στις σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ). Ειδικότερα, διερευνάται η σχέση μεταξύ της ορατότητας των οργανωσιακών πληροφοριών, της επαγγελματικής λογοδοσίας των εκπαιδευτικών και της αντιληπτής πιθανότητας εμφάνισης φαινομένων διοικητικής διαφθοράς, καθώς και οι διαφορές μεταξύ εκπαιδευτικών και διοικητικών στελεχών ως προς τις παραπάνω μεταβλητές.
Η έρευνα υιοθέτησε ποσοτική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου. Στο δείγμα συμμετείχαν 123 εκπαιδευτικοί και διοικητικά στελέχη που υπηρετούσαν σε σχολικές μονάδες ΕΑΕ της Περιφέρειας Αττικής. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS και μεθόδων περιγραφικής και επαγωγικής στατιστικής.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ισχυρή αρνητική συσχέτιση μεταξύ της ορατότητας των οργανωσιακών πληροφοριών και της αντιληπτής διοικητικής διαφθοράς, καθώς και μεταξύ της επαγγελματικής λογοδοσίας και της αντιληπτής διοικητικής διαφθοράς. Επιπλέον, τα διοικητικά στελέχη αξιολόγησαν υψηλότερα επίπεδα διαφάνειας και λογοδοσίας σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς, ενώ οι εκπαιδευτικοί εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα αντιληπτής διοικητικής διαφθοράς. Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της διαφάνειας και της λογοδοσίας ως βασικών μηχανισμών πρόληψης της διοικητικής διαφθοράς στις σχολικές μονάδες ΕΑΕ.

Corruption constitutes a complex social and administrative phenomenon that undermines transparency, accountability, and the effectiveness of public organizations. Within the context of educational administration, transparency and accountability are regarded as key mechanisms for preventing administrative corruption and strengthening organizational integrity.
The aim of the present study is to evaluate the effectiveness of transparency and accountability mechanisms as measures for preventing administrative corruption in Special Education schools. More specifically, the study investigates the relationship between organizational information visibility, teachers’ professional accountability, and the perceived likelihood of administrative corruption, as well as differences between teachers and administrative staff regarding these variables.
The research adopted a quantitative approach and was conducted through an online questionnaire. The sample consisted of 123 teachers and administrative staff serving in Special Education schools in the Region of Attica. Data were analyzed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) and methods of descriptive and inferential statistics.
The findings revealed a strong negative correlation between organizational information visibility and perceived administrative corruption, as well as between professional accountability and perceived administrative corruption. Furthermore, administrative staff reported higher levels of transparency and accountability compared to teachers, whereas teachers reported higher levels of perceived administrative corruption. The findings highlight the importance of transparency and accountability as key mechanisms for preventing administrative corruption in Special Education schools.