Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το κρίσιμο ζήτημα της αξιοπιστίας των αναλυτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται στην εργαστηριακή διάγνωση, με έμφαση στην επικύρωση και αξιολόγηση φασματομετρικών, ανοσοχημικών και μοριακών τεχνικών. Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική και κριτική ανασκόπηση των βασικών αρχών που διέπουν την επικύρωση των μεθόδων, καθώς και η συγκριτική αξιολόγηση της απόδοσής τους σε κλινικές εφαρμογές.

Αρχικά, παρουσιάζονται οι θεμελιώδεις έννοιες της εργαστηριακής διάγνωσης και αναλύονται οι βασικές παράμετροι αξιολόγησης, όπως η ακρίβεια, η επαναληψιμότητα, η ευαισθησία, η ειδικότητα, καθώς και τα όρια ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στα διεθνή πρότυπα ποιότητας και τις κατευθυντήριες οδηγίες που διέπουν τη λειτουργία των κλινικών εργαστηρίων.

Στη συνέχεια, εξετάζονται αναλυτικά οι φασματομετρικές, ανοσοχημικές και μοριακές μέθοδοι, ως προς τις αρχές λειτουργίας, την οργανολογία και τις εφαρμογές τους στη διάγνωση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαδικασία επικύρωσης κάθε κατηγορίας μεθόδων και στην αξιολόγηση της απόδοσής τους.

Τέλος, πραγματοποιείται συγκριτική ανάλυση των μεθόδων ως προς την ευαισθησία, την ειδικότητα, το κόστος και τον χρόνο ανάλυσης, αναδεικνύοντας τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς κάθε τεχνολογικής προσέγγισης.

Συμπερασματικά, η εργασία καταδεικνύει ότι η αξιόπιστη εργαστηριακή διάγνωση βασίζεται στην ορθή επικύρωση των μεθόδων και στη συνδυαστική αξιοποίηση διαφορετικών τεχνολογικών εργαλείων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εκάστοτε κλινικής εφαρμογής.

This thesis examines the critical issue of the reliability of analytical methods used in laboratory diagnostics, with emphasis on the validation and evaluation of spectrometric, immunochemical, and molecular techniques. The aim of the study is to provide a systematic and critical review of the fundamental principles governing method validation, as well as a comparative evaluation of their performance in clinical applications.

Initially, the fundamental concepts of laboratory diagnostics are presented, and the main evaluation parameters are analyzed, including accuracy, precision, sensitivity, specificity, as well as the limits of detection and quantification. Furthermore, reference is made to international quality standards and guidelines that regulate the operation of clinical laboratories.

Subsequently, spectrometric, immunochemical, and molecular methods are thoroughly examined in terms of their principles of operation, instrumentation, and applications in diagnostics. Particular emphasis is placed on the validation process of each category of methods and on the assessment of their performance.

Finally, a comparative analysis of the methods is carried out based on sensitivity, specificity, cost, and analysis time, highlighting the advantages and limitations of each technological approach.

In conclusion, this study demonstrates that reliable laboratory diagnostics relies on proper method validation and on the combined use of different technological approaches, depending on the requirements of each clinical application.