Η κλιματική αλλαγή και η παγκόσμια γήρανση του πληθυσμού αποτελούν δύο από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης ανθρωπότητας. Η βιομηχανική επανάσταση και η ιατροτεχνολογική πρόοδος, μολονότι βελτίωσαν δραστικά τις ανθρώπινες συνθήκες ζωής, συνέβαλαν παράλληλα στη διαμόρφωση νέων περιβαλλοντικών και βιολογικών πιέσεων. Στο πλαίσιο αυτό, οι μύκητες συνιστούν ένα ιδιαίτερα προσαρμοστικό και ακόμη ανεπαρκώς διερευνημένο Βασίλειο οργανισμών, με καθοριστικό ρόλο στα οικοσυστήματα ως κύριοι αποικοδομητές και ανακυκλωτές του άνθρακα.

Παρά την ευρεία παρουσία τους στη φύση και τη φυσιολογική συμβίωσή τους με τον άνθρωπο, οι μύκητες αποτελούσαν έως πρόσφατα περιορισμένη απειλή για την ανθρώπινη υγεία, κυρίως λόγω της θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος και της αποτελεσματικότητας του ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, η αύξηση των ανοσοκατεσταλμένων ατόμων και η κλιματική αλλαγή, η οποία ενδέχεται να ευνοεί την προσαρμογή μυκήτων σε υψηλότερες θερμοκρασίες, μεταβάλλουν τα δεδομένα αυτά. Η ανάδυση ειδών όπως η Candidozyma auris και οι σχετικές συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας υπογραμμίζουν την ανάγκη εντατικότερης επιτήρησης και έρευνας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ηλικιωμένος πληθυσμός, ο οποίος, αν και ετερογενής, εμφανίζει αυξημένη ευαλωτότητα λόγω της ανοσογήρανσης, των διαταραχών των φυσικών φραγμών του οργανισμού και της συχνής συνύπαρξης χρόνιων νοσημάτων. Παρά ταύτα, η υπάρχουσα έρευνα επικεντρώνεται κυρίως στους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, ενώ η μελέτη των μυκητιάσεων στους ηλικιωμένους παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη σημασία των μυκητιάσεων στους ηλικιωμένους υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διεπιστημονική προσέγγιση και πρόληψη, παραθέτοντας προτάσεις για περαιτέρω ερευνητική διερεύνηση.

Abstract

In recent years, humanity is facing two important threats at a global level: climate change and the rising number of older people. The industrial revolution in combination with technological advances in medicine have had largely positive contributions in human health and wellbeing at a grand scale, however they have also led to the rise of biological and environmental issues. In light of these issues, the kingdom of fungi marks an important point of research, due to its ability to evolve and adapt and due to its central ecological role in decomposition and carbon recycling, that has yet to be explored. Despite their abundance in nature and in the human body as symbiotics, until recent years, fungi were believed to pose a limited threat to human health due to the human body’s high temperature and the robustness of its immune system, capable of dealing with external threats and attacks. However, the rising number of immunocompromised patients and climate change, which hypothetically alters fungi’s thermotorelance, pose a shift in the balance. New evolutions of fungi, such as Candidozyma auris and the World Health Organization’s relevant guidelines and recommendations underline the need for more intensive surveillance and thorough investigation. Older adults constitute a heterogenous population group of high interest regarding the increased vulnerability observed within the group, caused by immunosenescense, failure of host barrier function, frequent coexistence of chronic diseases and multimorbidity. Despite this, the current focus in fungal infection research is mainly placed on immunocompromised hosts, while there is little engagement with the elderly. The current study aims to highlight the importance of fungal infections in the elderly under the impact of climate change and the growing necessity for an interdisciplinary approach and prevention, as well as suggestions for further research investigation.