Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη μετάφραση του ποιήματος Beachy Head (1807) της Charlotte Smith στην ελληνική γλώσσα. Το ποίημα, τελευταίο και ωριμότερο έργο της ποιήτριας, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δείγματα του Αγγλικού Ρομαντισμού, συνδυάζοντας αισθητηριακές εικόνες υψηλής έντασης, επιστημονική παρατήρηση, κοινωνική κριτική και πολυφωνική υποκειμενικότητα.
Η εργασία αναλύει το ποίημα στο πλαίσιο του Αγγλικού Ρομαντισμού, εντοπίζοντας τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ένα ισχυρό δείγμα του ρεύματος. Στη συνέχεια, μέσα από τη σύγκριση ομοιοτήτων και διαφορών μεταξύ Αγγλικού και Ελληνικού Ρομαντισμού, διερευνά πώς το ποίημα μπορεί να ενταχθεί στο ελληνικό λογοτεχνικό πλαίσιο και τι έχει να προσφέρει σε αυτό.
Παράλληλα, διερευνά τις στιχουργικές επιλογές που απαιτεί η απόδοση του λευκού στίχου σε μια γλώσσα χωρίς άμεσο ισοδύναμο, και διαμορφώνει δικούς της κανονισμούς: ιαμβικός ρυθμός χωρίς μέτρηση συλλαβών και χωρίς ομοικαταληξία, δημοτική γλώσσα με ελεύθερη χρήση λόγιου λεξιλογίου και σύνταξης – κανόνες που τέθηκαν για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας.
Στόχος δεν ήταν η απλή μεταφορά νοήματος από τη μία γλώσσα στην άλλη, αλλά μια δημιουργική μεταφορά της φωνής της Smith στο ελληνικό λογοτεχνικό πεδίο, μέσα από τη φωνή του μεταφράζοντος υποκειμένου. Η μετάφραση, επίσης, δίνει μια πιθανή ολοκλήρωση του ποιήματος, αντιμετωπίζοντας την ανολοκλήρωτη φύση του ως πρόσκληση για δημιουργικό διάλογο με την ποιήτρια.
Με αυτόν τον τρόπο, η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να αναδείξει τη λογοτεχνική μετάφραση ως έναν δημιουργικό διάλογο μεταξύ του μεταφράζοντος υποκειμένου και του πρωτότυπου έργου, διερευνώντας τόσο τη φωνή της Charlotte Smith όσο και τις δυνατότητες της μετάφρασης στην απόδοση της φόρμας και της ολοκλήρωσης ενός ανολοκλήρωτου έργου. Για αυτόν τον λόγο, η εργασία στηρίχθηκε σε θεωρητικές προσεγγίσεις της μετάφρασης ως μέρος ενός πρίσματος, ερμηνευτική προσέγγιση και επανεγγραφή.

This thesis focuses on the translation of Charlotte Smith’s Beachy Head (1807) into Greek. The poem, the final and most mature work of the poet, stands as one of the most significant examples of English Romanticism, combining intense sensory imagery, scientific observation, social critique, and polyphonic subjectivity.
The thesis analyses the poem within the framework of Romanticism, identifying the characteristics that render it powerful work of the movement. It then explores, through a comparison of similarities and differences between English and Greek Romanticism, how the poem can be situated within the Greek literary context and what it has to offer to it.
In parallel, it examines the prosodic choices required by the rendering of blank verse into a language without a direct equivalent, establishing its own set of conventions: iambic rhythm without syllable counting and without rhyme, demotic Greek with free use of elevated vocabulary and syntax – rules established for the needs of this thesis.
The objective is not the mere transfer of meaning from one language to another, but a creative transposition of Smith’s voice into the Greek literary field, through the voice of the translating subject. The translation also provides a potential completion of the poem, treating its unfinished nature as an invitation for creative dialogue with the poet.
In this manner, the thesis aspires to highlight literary translation as a creative dialogue between the translator and the source text, exploring both Charlotte Smith’s voice and the potential of translation in rendering the form and the completion of an unfinished work. For this reason, the study draws upon theoretical approaches to translation as part of a prism, creative interpretation and rewriting.