Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο των Συστημάτων Έγκαιρης Προειδοποίησης (Early Warning Systems – EWS) στη διαχείριση κινδύνων της ανθρωπιστικής εφοδιαστικής αλυσίδας σε περιοχές ένοπλων συγκρούσεων, με έμφαση στην περίπτωση της Ουκρανίας μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης το 2022. Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει κατά πόσο τα Συστημάτων Έγκαιρης Προειδοποίησης (ΣΕΠ) μπορούν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των ανθρωπιστικών οργανισμών, επιτρέποντας τη μετάβαση από μια λογική αντιδραστικής διαχείρισης σε μια προσέγγιση προληπτικής δράσης.

Η μεθοδολογία της εργασίας συνδυάζει ποιοτικές και ποσοτικές προσεγγίσεις. Αρχικά πραγματοποιείται αναγνώριση και κατηγοριοποίηση των βασικών κινδύνων μέσω ανάλυσης PESTEL, ενώ στη συνέχεια οι κίνδυνοι αξιολογούνται και ιεραρχούνται με τη χρήση συστήματος βαθμολόγησης. Ακολουθεί ανάπτυξη εναλλακτικών σεναρίων εξέλιξης της σύγκρουσης και ποσοτική διερεύνηση της αβεβαιότητας μέσω προσομοίωσης Monte Carlo. Με βάση τα ευρήματα σχεδιάζεται ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο έγκαιρης προειδοποίησης για την ανθρωπιστική εφοδιαστική αλυσίδα (Humanitarian Supply Chain Early Warning System / HSC-EWS), το οποίο συνδέει δείκτες κινδύνου, επίπεδα συναγερμού και προκαθορισμένες επιχειρησιακές ενέργειες.

Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι οι σημαντικότεροι κίνδυνοι για την ανθρωπιστική εφοδιαστική αλυσίδα στην Ουκρανία σχετίζονται με την ένταση της σύγκρουσης, τις επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, τις κυβερνοαπειλές και τις διαταραχές στις μεταφορές και την ενέργεια. Παράλληλα, η ανάλυση αναδεικνύει ότι η αποτελεσματικότητα των ΣΕΠ εξαρτάται όχι μόνο από την ποιότητα των δεδομένων και των αναλυτικών εργαλείων, αλλά και από την ύπαρξη σαφών κριτηρίων ενεργοποίησης, θεσμοθετημένων διαδικασιών απόκρισης και οργανωσιακής ικανότητας λήψης αποφάσεων.

Η εργασία καταλήγει ότι τα Συστήματα Έγκαιρης Προειδοποίησης μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό εργαλείο ενίσχυσης της ανθεκτικότητας της ανθρωπιστικής εφοδιαστικής αλυσίδας σε περιβάλλοντα σύγκρουσης, εφόσον ενσωματώνονται σε έναν ολοκληρωμένο κύκλο διαχείρισης κινδύνων που συνδέει την προειδοποίηση με την έγκαιρη και συντονισμένη δράση.

This thesis examines the role of Early Warning Systems (EWS) in strengthening risk management within humanitarian supply chains operating in armed conflict environments, with a particular focus on Ukraine following the escalation of the conflict in 2022. The study investigates whether EWS can enhance resilience and operational effectiveness by enabling humanitarian organizations to shift from reactive crisis response toward proactive risk management and anticipatory action.

The research adopts a mixed-methods approach combining qualitative and quantitative techniques. Risk identification and classification are conducted through a PESTEL analysis, followed by risk assessment and prioritization using a structured scoring framework. Alternative conflict development scenarios are then developed to explore possible future operating conditions. To address uncertainty and quantify potential impacts, a Monte Carlo simulation is employed. Based on the findings, the study proposes a Humanitarian Supply Chain Early Warning System (HSC-EWS) that integrates risk indicators, alert thresholds, decision-making triggers, and predefined operational response protocols.

The results indicate that the most significant risks affecting humanitarian supply chains in Ukraine are associated with conflict escalation, attacks on critical infrastructure, cyber threats, disruptions to transportation networks, and instability in energy supply systems. The analysis further demonstrates that the effectiveness of an EWS depends not only on the quality of available data and analytical methods, but also on the existence of clearly defined trigger thresholds, institutionalized response mechanisms, and sufficient organizational capacity to translate warnings into timely action.

The study concludes that Early Warning Systems can significantly enhance the resilience of humanitarian supply chains in conflict settings when they are embedded within a comprehensive risk management framework that connects risk identification, assessment, monitoring, decision-making, and operational response. The proposed HSC-EWS contributes to both academic research and humanitarian practice by providing an integrated and adaptable framework for managing uncertainty and improving preparedness in highly volatile environments.