Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ της ψηφιακής ανάπτυξης και της εκπαιδευτικής αποτελεσματικότητας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, εξετάζεται κατά πόσο βασικές διαστάσεις της ψηφιακής πολιτικής, όπως η προσβασιμότητα στο διαδίκτυο, η ψηφιακή διακυβέρνηση, οι τουλάχιστον βασικές ψηφιακές δεξιότητες του πληθυσμού και η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, συνδέονται με τις επιδόσεις των μαθητών/τριών στις εξετάσεις PISA του 2022.

Για τις ανάγκες της έρευνας συγκεντρώθηκαν δεδομένα για 34 ευρωπαϊκές χώρες από διεθνείς βάσεις δεδομένων. Ως δείκτες εκπαιδευτικής αποτελεσματικότητας χρησιμοποιήθηκαν η μέση επίδοση των μαθητών/τριών στις εξετάσεις PISA και το ποσοστό μαθητών/τριών με χαμηλή επίδοση. Η ανάλυση βασίστηκε σε μεθόδους περιγραφικής στατιστικής, ανάλυσης συσχέτισης, ιεραρχικής γραμμικής παλινδρόμησης, δέντρων απόφασης και ανάλυσης συστάδων, με στόχο τη διερεύνηση των σχέσεων μεταξύ των δεικτών ψηφιακής ανάπτυξης και των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν τις ψηφιακές δεξιότητες και την ψηφιακή διακυβέρνηση ως τους σημαντικότερους παράγοντες που συνδέονται με υψηλότερα επίπεδα εκπαιδευτικής αποτελεσματικότητας και χαμηλότερα ποσοστά μαθητών/τριών με χαμηλή επίδοση. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο εμφανίζει ασθενέστερη σχέση με τις επιδόσεις, ενώ η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης παρουσιάζει σε αρκετές περιπτώσεις, αρνητικές συσχετίσεις. Παράλληλα, η ανάλυση συστάδων διαμόρφωσε διακριτές ομάδες χωρών με κοινά κοινωνικοοικονομικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά, ενώ τα δέντρα απόφασης επιβεβαίωσαν τη σημασία των ψηφιακών δεξιοτήτων ως βασικού παράγοντα πρόβλεψης των μαθητικών επιδόσεων.

Η έρευνα έδειξε ότι η ψηφιακή ανάπτυξη συνδέεται ουσιαστικά με την αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών συστημάτων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΕΕ. Επιπλέον, η ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων του πληθυσμού και η βελτίωση της ψηφιακής διακυβέρνησης μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων και στον περιορισμό του ποσοστού μαθητών/τριών που δεν επιτυγχάνουν το ελάχιστο επίπεδο επάρκειας δεξιοτήτων, μειώνοντας τον κίνδυνο κοινωνικού, οικονομικού και επαγγελματικού αποκλεισμού.

This master's thesis investigates the relationship between digital development and educational effectiveness across European Union countries. More specifically, it examines whether key dimensions of digital policy, including internet accessibility, digital government, citizens’ basic digital skills, and social media use, are associated with student performance in the PISA 2022 assessment.

For the purposes of the study, data were collected from international databases covering 34 European countries. Educational effectiveness was assessed using two indicators: the average national PISA score and the percentage of low-performing students. The analysis employed descriptive statistics, correlation analysis, hierarchical linear regression, decision tree models, and cluster analysis in order to explore the relationships between digital development indicators and educational outcomes.

The findings highlight digital skills and digital government as the most influential factors associated with higher levels of educational effectiveness and lower proportions of low-performing students. Internet accessibility was found to have a weaker association with student performance, while social media use exhibited negative associations in several cases. Furthermore, cluster analysis identified distinct groups of countries sharing common socioeconomic and geographical characteristics, while decision tree models confirmed the importance of digital skills as a key predictor of student performance.

The study showed that digital development is closely linked to the effectiveness of educational systems across European Union countries. Furthermore, strengthening citizens’ digital skills and improving digital government capabilities may contribute to better educational outcomes and to reducing the proportion of students who fail to achieve the minimum proficiency level, thereby lowering the risk of social, economic, and occupational exclusion.