Σπουδές φύλου: Μεθοδολογίες, θεωρίες, πολιτικές (ΦΥΛ)
4
138
Περιλαμβάνει: Πίνακες, Διαγράμματα, Εικόνες
Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τις γυναικοκτονίες μέσα στο πλαίσιο της αποχώρησης της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και των ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών που τις πλαισιώνουν. Ειδικότερα, η εργασία επιχείρησε να αναδείξει την ιδεολογική σύγκρουση μεταξύ των διεθνών προτύπων έμφυλης ισότητας (Σύμβαση Κωνσταντινούπολης) και του εγχώριου πατριαρχικού αυταρχισμού. Η εργασία ανέδειξε ότι η πιο κυρίαρχη μορφή γυναικοκτονίας είναι το «έγκλημα τιμής» όπως εκφράζεται στο συγκεκριμένο πλαίσιο καθότι στις μουσουλμανικές χώρες η σεξουαλική έννοια της τιμής συνδέεται ιδιαίτερα με την αγνότητα της γυναίκας. Η ανάλυση των κοινωνών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών της χώρας ανέδειξαν τον ρόλο της θεσμικής ανοχής και της ατιμωρησίας στην αναπαραγωγή της έμφυλης βίας. Επίσης, ένα σημαντικό εύρημα της εργασίας ήταν ότι η μιντιακή αναπαράσταση των γυναικοκτονιών αποτελεί έναν μηχανισμό νοηματοδότησης και νομιμοποίησης της βίας στο τουρκικό κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Ειδικότερα, μέσα από την ανάλυση περιπτώσεων όπως των Ecem Balcı, Şule Çet, Emine Bulut, Güleda Cankel και Ceren Özdemir διαπιστώθηκε ότι η μιντιακή κάλυψη εστίασε σε δευτερεύοντα γεγονότα ενισχύοντας τον δραματικό χαρακτήρα μέσω εικόνων και συναισθηματικά φορτισμένων αφηγήσεων. Η πρακτική αυτή λειτουργεί ως μηχανισμός αποπολιτικοποίησης της έμφυλης βίας. Παράλληλα, η σύγκλιση του πολιτικού και του μιντιακού λόγου, όπως αναδείχθηκε μέσα από την ανάλυση, συνδέεται με τη θεσμική διαχείριση της έμφυλης βίας και ειδικότερα με την αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης το 2021. Με βάση τη στατιστική αποτίμηση το ζήτημα των γυναικοκτονιών στο τουρκικό κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό πλαίσιο συνεχίζει να υφίσταται και να έχει μεγάλες διαστάσεις τόσο πριν όσο και μετά την αποχώρηση της Τουρκίας από την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Τέλος, η εργασία ανέδειξε τη σημασία της δράσης γνωστών φεμινιστικών κινημάτων όπως η Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu (ΚCDP), η KAMER και η Kadın ve Demokrasi Derneği (KADEM), που ασκούν αποτελεσματικό αντίλογο στις αντιφεμινιστικές κρατικές πολιτικές. Παρά ταύτα, ο φεμινιστικός αντίλογος αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς και εμπόδια στην πράξη ιδιαίτερα στο πλαίσιο της ενίσχυσης της κρατικής αντιφεμινιστικής πολιτικής μετά το 2011 και ιδίως μετά την αποχώρηση από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης το 2021.
The purpose of this Dissertation was to shed light to femicide within the context of Turkey's withdrawal from the Istanbul Convention and the broader social and political conditions that frame them. In particular, the paper attempted to highlight the ideological conflict between international standards of gender equality (Istanbul Convention) and domestic patriarchal authoritarianism. The Dissertation revealed that the most dominant form of femicide is the honor crime, since in Muslim countries the sexual concept of honor is particularly associated with the purity of women. While the analysis of the country's social and cultural characteristics highlighted the role of institutional tolerance and impunity in the reproduction of gender-based violence. Also, an important finding of the Dissertation was that the media representation of femicide constitutes a mechanism for giving meaning and legitimizing violence in Turkey. In particular, through the analysis of cases such as Ecem Balcı, Şule Çet, Emine Bulut, Güleda Cankel and Ceren Özdemir, it was found that the media coverage focused on secondary events, enhancing the dramatic character through images and emotionally charged narratives. This practice functions as a mechanism for the depoliticization of gender-based violence. At the same time, the convergence of political and media discourse, as highlighted through the analysis, is linked to the institutional management of gender-based violence and in particular to Turkey's withdrawal from the Istanbul Convention in 2021. Based on the statistical assessment, the problem of femicide in Turkey continues to exist and has large dimensions both before and after Turkey's withdrawal from the Istanbul Convention. Finally, the Dissertation highlighted the importance of the action of well-known feminist movements such as Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu (KCDP), KAMER and Kadın ve Demokrasi Derneği (KADEM), which effectively counterbalance anti-feminist state policies. Nevertheless, the feminist counter-discourse faces significant limitations and obstacles in practice, particularly in the context of the strengthening of state anti-feminist policy after 2011 and especially after the withdrawal from the Istanbul Convention in 2021.
