Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία διερεύνησε τις προκλήσεις ψυχικής υγείας και την ψυχολογική ευημερία ατόμων τρίτης ηλικίας που διαβιούν σε Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΜΦΗ). Η εργασία βασίσθηκε αποκλειστικά σε ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση, με κύρια τεχνική συλλογής δεδομένων την ημιδομημένη συνέντευξη και με ανάλυση των ανοικτών απαντήσεων στο Atlas.ti. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε ότι η διαβίωση στη ΜΦΗ νοηματοδοτείται μέσα από τη συνύπαρξη ασφάλειας και απώλειας οικειότητας, φροντίδας και περιορισμού, κοινωνικής παρουσίας και μοναξιάς. Κεντρικοί θεματικοί άξονες ήταν η μετάβαση στη δομή, η μοναξιά μέσα στη συνύπαρξη, οι μικρές καθημερινές επιλογές ως μορφές αξιοπρέπειας, το νόημα ζωής, η μνήμη, η αυτοαποδοχή και οι σχέσεις φροντίδας. Το κεφάλαιο της Συζήτησης ανέδειξε ότι η ανθρωποκεντρική φροντίδα χρειάζεται να υπερβαίνει τη σωματική ασφάλεια και να ενισχύει καθημερινά την κοινωνική σύνδεση, τη βιογραφική συνέχεια και την αναγνώριση του ηλικιωμένου ως προσώπου.
This postgraduate dissertation explored mental-health challenges and psychological well-being among older adults living in a long-term care facility. The study adopted an exclusively qualitative methodological approach, using semi-structured interviews as the main data-collection technique and Atlas.ti for the thematic analysis of open-ended responses. The thematic analysis showed that life in the long-term care facility was interpreted through the coexistence of safety and loss of familiarity, care and restriction, social presence and loneliness. The central themes concerned the transition to institutional care, loneliness within co-presence, small everyday choices as expressions of dignity, meaning in later life, memory, self-acceptance and care relationships. The Discussion chapter indicated that person-centred care should move beyond physical safety and should actively support social connectedness, biographical continuity and recognition of the older person as a subject with history, preferences and voice. The dissertation contributes to a deeper qualitative understanding of ageing in long-term care and offers practice-oriented directions for psychosocial support.
