Η παρούσα εργασία εξετάζει τις ιστορικές συνθήκες, τις εσωτερικές πολιτικές
κρίσεις και τις διεθνείς παραμέτρους που οδήγησαν στη σταδιακή φθορά και την τελική
πτώση του οθωνικού καθεστώτος στην Ελλάδα (1833–1862). Η ανάλυση ξεκινά με μια
σύντομη αναφορά στην άφιξη των βασιλέων Όθωνα και Αμαλίας και ακολουθεί η
παρουσίαση της περιόδου της απόλυτης μοναρχίας και της Βαυαρικής Αντιβασιλείας,
μέσα από την οποία αναδεικνύονται οι πρώτες εστίες δυσαρέσκειας που οδήγησαν
στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 και την καθιέρωση του Συντάγματος. Στη
συνέχεια, εξετάζεται ο καταλυτικός ρόλος του Κριμαϊκού Πολέμου (1853–1856),
καθώς η αλυτρωτική πολιτική του στέμματος προκάλεσε την αγγλογαλλική κατοχή του
Πειραιά και μια καταστροφική επιδημία χολέρας, πλήττοντας ανεπανόρθωτα το κύρος
του Όθωνα. Ακολουθούν τα γεγονότα της περιόδου 1856–1861, η κυβερνητική
αστάθεια και η οικονομική δυσπραγία πυροδότησαν τη γέννηση ενός νέου,
ριζοσπαστικού αντιοθωνικού κινήματος με πρωταγωνιστές τη φοιτητική νεολαία
(γεγονότα όπως τα «Σκιαδικά») και τις τάξεις των στρατιωτικών. Τέλος, περιγράφεται
η κορύφωση της κρίσης κατά το 1862 με τη Ναυπλιακή Επανάσταση του Φεβρουαρίου
και τις εξεγέρσεις του Οκτωβρίου, οι οποίες κατέληξαν στην έκδοση του «Ψηφίσματος
του Έθνους», την έξωση της Όθωνα και γενικά της βαυαρικής δυναστείας και τη
μετάβαση της χώρας σε μια νέα μορφή πολιτικής διακυβέρνησης, τη βασιλευομένη
δημοκρατία.

This thesis examines the historical conditions, internal political crises, and
international factors that led to the gradual decline and ultimate fall of the Othonian
regime in Greece (1833–1862). The analysis begins with a brief reference to the arrival
of King Otto and Queen Amalia, followed by a presentation of the period of absolute
monarchy and the Bavarian Regency, highlighting the initial sources of discontent that
culminated in the Revolution of September 3rd, 1843, and the establishment of the
Constitution. Next, the catalyst role of the Crimean War (1853–1856) is examined,
during which the crown's irredentist policy triggered the Anglo-French occupation of
Piraeus and a devastating cholera epidemic, dealing an irreparable blow to Otto's
prestige. This is followed by the events of the 1856–1861 period, where government
instability and economic hardship sparked the birth of a new, radical anti-Othonian
movement spearheaded by university youth (events such as the "Skiadika") and the
ranks of the military. Finally, the thesis describes the climax of the crisis in 1862 with
the Nafplio Revolution in February and the October uprisings, which resulted in the
issuance of the "Resolution of the Nation", the expulsion of Otto and the Bavarian
dynasty as a whole, and the country's transition to a new form of political governance,
the crowned republic.