Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, εστιάζοντας τόσο στη βασική ανατομία και παθοφυσιολογία του οργάνου όσο και στους μοριακούς μηχανισμούς, τους βιοδείκτες και τις σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις της νόσου.

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί μία από τις συχνότερες κακοήθειες του ουροποιητικού, με σημαντική επίπτωση και θνησιμότητα. Η νόσος ταξινομείται κυρίως ως ουροθηλιακό καρκίνωμα, το οποίο διακρίνεται σε μη μυοδιηθητική και μυοδιηθητική μορφή, με διαφορετική πρόγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση. Η διάγνωση βασίζεται στην αιματουρία, την κυστεοσκόπηση, την απεικόνιση και την βιοψία, ενώ η θεραπεία περιλαμβάνει TURBT, ενδοκυστικές θεραπείες, ριζική κυστεκτομή και συστηματικές θεραπείες σε προχωρημένα στάδια.

Σε μοριακό επίπεδο, ο καρκίνος χαρακτηρίζεται από έντονη ετερογένεια και εμπλέκει κρίσιμα σηματοδοτικά μονοπάτια όπως τα Ras–MAPK και PI3K–AKT–mTOR, καθώς και μεταλλάξεις σε γονίδια όπως TP53, FGFR3, PIK3CA και RB1. Παράλληλα, αναλύονται μοριακοί υποτύποι που συμβάλλουν στην κατανόηση της βιολογικής συμπεριφοράς της νόσου και στη διαμόρφωση εξατομικευμένων θεραπευτικών στρατηγικών.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους βιοδείκτες (DNA, RNA και πρωτεϊνικούς), καθώς και στα εξωκυτταρικά κυστίδια, τα οποία παρουσιάζουν σημαντική διαγνωστική και προγνωστική αξία. Τέλος, παρουσιάζονται οι σύγχρονες θεραπευτικές εξελίξεις, με έμφαση στην ανοσοθεραπεία (PD-1/PD-L1 αναστολείς), στις στοχευμένες θεραπείες (FGFR, VEGF, PI3K/mTOR) και στις αναδυόμενες γονιδιακές προσεγγίσεις.

Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει τη μετάβαση προς μια εξατομικευμένη ογκολογική προσέγγιση, όπου η μοριακή ανάλυση καθορίζει τη διάγνωση, την πρόγνωση και τη θεραπευτική στρατηγική του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως.

This thesis examines bladder cancer, focusing on both the basic anatomy and pathophysiology of the organ as well as the molecular mechanisms, biomarkers, and current therapeutic approaches of the disease.

Bladder cancer is one of the most common malignancies of the urinary tract, with significant incidence and mortality. The disease is mainly classified as urothelial carcinoma, which is divided into non–muscle-invasive and muscle-invasive forms, each with different prognosis and treatment approaches. Diagnosis is based on hematuria, cystoscopy, imaging, and biopsy, while treatment includes TURBT, intravesical therapies, radical cystectomy, and systemic therapies in advanced stages.

At the molecular level, bladder cancer is characterized by marked heterogeneity and involves key signaling pathways such as Ras–MAPK and PI3K–AKT–mTOR, as well as mutations in genes including TP53, FGFR3, PIK3CA, and RB1. In addition, molecular subtypes are analyzed as they contribute to understanding the biological behavior of the disease and to the development of personalized therapeutic strategies.

Special emphasis is placed on biomarkers (DNA, RNA, and protein-based), as well as extracellular vesicles, which have significant diagnostic and prognostic value. Finally, current therapeutic advances are presented, with a focus on immunotherapy (PD-1/PD-L1 inhibitors), targeted therapies (FGFR, VEGF, PI3K/mTOR pathways), and emerging gene-based approaches.

Overall, this work highlights the transition toward a personalized oncological approach, where molecular profiling guides the diagnosis, prognosis, and treatment strategy of bladder cancer.