Ο αντικειμενικός σκοπός της παρούσας Διπλωματικής έγκειται στην αξιολόγηση των ψηφιακών στρατηγικών μάρκετινγκ των εν Ελλάδι επισκέψιμων οινοποιείων. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, αναπτύχθηκε ένα λεπτομερές και ολοκληρωμένο πλαίσιο συγκριτικής προτυποποίησης ιστοσελίδων, αξιοποιώντας μέτρα και δείκτες από προηγούμενες έρευνες. Επίσης, αξιολογήθηκε και το περιεχομένο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (εταιρικές σελίδες Facebook των επισκέψιμων οινοποιείων). Ο αρχικός πληθυσμός της έρευνας περιλάμβανε το σύνολο των πιστοποιημένων ως επισκέψιμων από το Υπουργείο Τουρισμού οινοποιείων. Εν συνεχεία, η έρευνα εστίασε σε δύο αμπελοοινικές περιοχές της χώρας, τη Βόρεια Ελλάδα και την Κρήτη, προκειμένου να επιτευχθεί σύγκριση μεταξύ εκείνων των μελών των Περιφερειακών Ενώσεων Οινοπαραγωγών που έχουν λάβει Σήμα Επισκέψιμου Οινοποείου και όσων δεν διαθέτουν πιστοποίηση από του Υπουργείο Τουρισμού.

Οι μέθοδοι ανάλυσης περιεχόμενου και περιγραφικής στατιστικής αξιοποιήθηκαν για την επεξεργασία των δεδομένων. Τα αποτελέσματα της Διπλωματικής καταδεικνύουν ότι τα πιστοποιημένα ως επισκέψιμα οινοποιεία υιοθετούν πιο ολοκληρωμένες ψηφιακές στρατηγικές σε σχέση με  τα μη πιστοποιημένα, διατηρώντας πιο οργανωμένες ιστοσελίδες, ισχυρότερη παρουσία σε περισσότερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εντονότερη  δραστηριότητα στο Facebook. Υπό αυτή την έννοια, θα μπορούσε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το Σήμα Επισκέψιμου Οινοποιείου αποτελεί εχέγγυο ποιότητας μίας ιστοσελίδας. Ωστόσο, αμφότερες οι υπό εξέταση ομάδες παρουσιάζουν κρίσιμες ελλείψεις σε πληροφορίες που θεωρούνται βασικές για τον επισκέπτη και τον εκ των προτέρων προγραμματισμό μίας οινικής περιήγησης. Επιπλέον, σημαντικά κενά υπάρχουν στην ανταπόκριση των οινοποιείων σε σύγχρονες προκλήσεις, όπως η βιωσιμότητα, η τεχνολογική καινοτομία και η προσφορά διαφοροποιημένων και διαρθρωμένων υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαίο να δοθούν κίνητρα για την πιστοποίηση περισσότερων οινοποιείων προκειμένου να αναβαθμιστεί η οινοτουριστική εικόνα της Ελλάδας.

Το υπόδειγμα που αναπτύχθηκε καθώς και τα ευρήματα που προέκυψαν από την εφαρμογή του θα μπορούσαν να έχουν άμεση χρησιμότητα, τόσο σε μέλη της επιστημονικής κοινότητας όσο και στους εμπλεκόμενους στην οινοτουριστική ανάπτυξη φορείς. Το πλήθος καλών και λιγότερο καλών πρακτικών που αναφέρονται στα αποτελέσματα της Διπλωματικής, σε συνδυασμό με τα πρωτογενή δεδομένα και τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την παρούσα έρευνα μπορούν να αξιοποιηθούν από τους φορείς λήψης αποφάσεων κατά τη διαδικασία εθνικού, περιφερειακού ή τοπικού στρατηγικού σχεδιασμού.

The objective of this dissertation is the evaluation of the digital marketing strategies of certified and non-certified wineries in Greece. To achieve this aim, a detailed and comprehensive website benchmarking framework was developed, based on best practices from previous research. In addition, the content of social media (corporate Facebook pages of the certified wineries) was evaluated and analyzed. The initial sample of the study included all certified wineries with an “open-to-the-public” certification from the Ministry of Tourism. In addition, the research focused on two wine-producing regions of the country, Northern Greece and Crete, in order to compare their Wine Producer-members that hold the open-to-the-public certification from the Ministry of Tourism with those that do not.

Content analysis and descriptive statistics were used to process the data. The results of the dissertation indicate that certified wineries generally adopt more comprehensive digital marketing strategies compared to non-certified wineries, maintaining more organized websites, a stronger presence on a greater number of social media platforms, and activity on Facebook. Based on these findings, it can be concluded that the open-to-the-public certification constitutes a valid indicator of website quality. However, both groups examined exhibit significant deficiencies in information considered essential for visitors and in the provision of functionalities related to modern consumer expectations. Furthermore, there appear to be important gaps in how wineries respond to contemporary challenges such as sustainability, technological innovation, and the offering of differentiated and personalized services. Therefore, the development of a roadmap along with incentives for non-certified wineries are proposed in order to undertake the process of certification and eventually contribute to the improvement of Greece’s wine tourism image.

The developed framework and the findings resulting from its application could be of immediate practical value both to members of the academic community and to stakeholders involved in wine tourism development. The multitude of good and less effective practices identified in the dissertation’s results, in combination with the primary data and the conclusions derived from the present study, can be utilized by decision-making bodies during the process of national, regional, or local strategic planning.