Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το φαινόμενο της υποεκπροσώπησης των γυναικών στα Μαθηματικά, από την τριτοβάθμια εκπαίδευση έως την επαγγελματική τους πορεία, μέσω συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης σύμφωνα με το πλαίσιο PRISMA. Στο πλαίσιο της έρευνας αναλύθηκαν 23 πρωτογενείς μελέτες, με στόχο τη διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη συμμετοχή και εξέλιξη των γυναικών στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι διαφορές στις μαθηματικές επιδόσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι περιορισμένες και δεν επαρκούν για να εξηγήσουν το έμφυλο χάσμα. Αντίθετα, καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν ψυχοκοινωνικοί παράγοντες, όπως η μαθηματική αυτοαντίληψη, η αυτοπεποίθηση και το μαθηματικό άγχος, καθώς και η επίδραση των έμφυλων στερεοτύπων. Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν τις εκπαιδευτικές επιλογές των γυναικών και συμβάλλουν στη σταδιακή απομάκρυνσή τους θέσεις με έντονη μαθηματική συνιστώσα.
Σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και επαγγελματικής πορείας, επιβεβαιώθηκε το φαινόμενο της «διαρροής», με τις γυναίκες να εγκαταλείπουν σταδιακά τον χώρο των Μαθηματικών, ιδιαίτερα σε κρίσιμες μεταβατικές φάσεις, όπως η είσοδος στην αγορά εργασίας και η επαγγελματική εξέλιξη. Στον επαγγελματικό τομέα, παράγοντες όπως οι οργανωσιακές κουλτούρες, οι άνισες διαδικασίες αξιολόγησης και η περιορισμένη πρόσβαση σε δίκτυα υποστήριξης ενισχύουν τις έμφυλες ανισότητες.
Συνολικά, η υποεκπροσώπηση των γυναικών στα Μαθηματικά αναδεικνύεται ως μια σωρευτική διαδικασία αποκλεισμού που διαμορφώνεται σε πολλαπλά επίπεδα. Η αντιμετώπισή της απαιτεί συντονισμένες παρεμβάσεις, όπως προγράμματα mentoring, ενίσχυση προτύπων και θεσμικές πολιτικές ισότητας, με στόχο τη δημιουργία ενός πιο ισότιμου επιστημονικού και επαγγελματικού περιβάλλοντος.
This thesis examines the phenomenon of women’s underrepresentation in mathematics, from higher education through to their professional careers, through a systematic literature review conducted in accordance with the PRISMA framework. As part of the research, 23 primary studies were analyzed to investigate the factors influencing women’s participation and advancement in this specific scientific field.
The results showed that differences in mathematical performance between men and women are limited and insufficient to explain the gender gap. Instead, psychosocial factors play a decisive role, such as mathematical self-concept, self-confidence, and math anxiety, as well as the influence of gender stereotypes. These factors influence women’s educational choices and contribute to their gradual withdrawal from math-intensive fields.
At the level of higher education and career paths, the phenomenon of “brain drain” has been confirmed, with women gradually leaving the field of mathematics, particularly during critical transitional phases such as entering the labor market and career advancement. In the professional sphere, factors such as organizational cultures, unequal evaluation processes, and limited access to support networks reinforce gender inequalities.
Overall, the underrepresentation of women in mathematics emerges as a cumulative process of exclusion that takes shape at multiple levels. Addressing this issue requires coordinated interventions, such as mentoring programs, the promotion of role models, and institutional equality policies, with the aim of creating a more equitable academic and professional environment.
Κύριο μέρος της Διπλωματικής