This thesis examines the impact of remote work on employee engagement and employee performance in the private sector in Greece. The rapid spread of remote work during the COVID-19 pandemic and its gradual transition to permanent or hybrid work models have fundamentally changed organizational practices and work experiences. In this context, the study investigates whether and to what extent remote work affects engagement and performance, and which factors enhance or limit this relationship.

The research is based on a quantitative methodology, using a structured questionnaire distributed to employees in the Greek private sector who work in a fully remote, hybrid or in-person model. Variables such as autonomy, quality of communication, organizational support, technological resources, work-life balance, as well as demographic characteristics are examined. Data analysis is performed with statistical methods such as multiple linear regression, analysis of variance and control for modifying effects.

The results show that remote work does not affect all employees uniformly, but its impact is shaped by organizational and individual factors. The study contributes to the literature by providing empirical data from the Greek context and offers practical suggestions for the formulation of effective Human Resources Management policies in modern, flexible work environments.

Αυτή η διπλωματική εργασία εξετάζει την επίδραση της εξ αποστάσεως εργασίας στη δέσμευση  και την απόδοση των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα στην Ελλάδα. Η ραγδαία εξάπλωση της τηλε – εργασίας κατά την περίοδο της πανδημίας COVID- 19 και η εγκαθίδρυσή του σε ένα από τα κύρια μοντέλα εργασίας, έχουν οδηγήσει σε αλλαγές της οργανωσιακής πρακτικής και της εργασιακής εμπειρίας. Στο πλαίσιο αυτό, η τρέχουσα εργασία εξετάζει αν και σε ποιό βαθμό η εξ αποστάσεως εργασία επηρεάζει τη δέσμευση και την απόδοση των εργαζομένων, καθώς και ποιοί παράγοντες μπορούν να ενισχύσουν ή να περιορίσουν αυτή την αλληλεπίδραση.

Η έρευνα βασίστηκε σε ποσοτική μεθοδολογία, μέσω δομημένου ερωτηματολογίου που απεστάλη σε εργαζόμενους στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα,είτε που εργάζονται πλήρως εξ αποστάσεως, ή σύμφωνα με κάποιο υβριδικό μεντέλο ή δια ζώσης  στον χώρο της εκάστοτε εταιρείας. Στην παρούσα έρευνα, εξετάστηκαν μεταβλητές όπως η αυτονομία, η ποιότητα της επικοινωνίας, η οργανωσιακή υποστήριξη, οι τεχνολογικοί πόροι, η ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής καθώς και δημογραφικά χαρακτηριστικά. . Η ανάλυση των δεδομένων διενεργήθηκε με τη χρήση στατιστικών μεθόδων, όπως πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση, ανάλυση διακύμανσης και έλεγχος για τροποποιητικά αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η εξ αποστασεως εργασία δεν επηρεάζει κάθετα , το ίδιο, όλους τους εργαζομένους αλλά διαμορφώνονται βάσει προσωπικών και οργανωσιακών παραγόντων. Η μελέτη συνεισφέρει στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, παρέχοντας εμπειρικά δεδομένα από τον Ιδιωτικό Τομέα στην Ελλάδα και προσφέρει πρακτικές προτάσεις για την διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού στα σύγχρονα και ευέλικτα περιβάλλοντα εργασίας.