Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια αποτελεί πολυδιάστατη νόσο που επηρεάζει καθοριστικά τη σωματική ψυχική και κοινωνική λειτουργικότητα των ατόμων που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Η θεραπεία εξασφαλίζει την επιβίωση αλλά επιφέρει απαιτητικό θεραπευτικό πρόγραμμα και επίμονα συμπτώματα, τα οποία μεταβάλλουν την καθημερινότητα. Η ποιότητα ζωής προσεγγίζεται ως συνολικό αποτέλεσμα κλινικών ψυχοκοινωνικών και οργανωτικών παραγόντων.

Σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ ποιότητας ύπνου κόπωσης και ποιότητας ζωής σε ασθενείς υπό χρόνια αιμοκάθαρση σε δημόσια και ιδιωτική νοσοκομειακή μονάδα της Λέσβου. Εφαρμόστηκε διατομεακός περιγραφικός σχεδιασμός με δείγμα ογδόντα πέντε ενηλίκων. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τα εργαλεία Pittsburgh Sleep Quality Index το ερωτηματολόγιο KDQOL-SF και κλίμακα αξιολόγησης κόπωσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων βιώνει διαταραγμένη συνέχεια ύπνου συχνές νυχτερινές αφυπνίσεις μειωμένη ημερήσια ενέργεια και περιορισμό δραστηριοτήτων. Ως περιορισμοί αναγνωρίστηκαν η δειγματοληψία ευκολίας και η διεξαγωγή σε μία μόνο Μονάδα Τεχνητού Νεφρού.

Διαπιστώθηκε ότι ο κακός ύπνος και η έντονη κόπωση συνδέονται με δυσκολίες στους κοινωνικούς ρόλους στη συναισθηματική ισορροπία και στη συμμετοχή στην οικογενειακή ζωή. Αναδείχθηκε ο υποστηρικτικός ρόλος του νοσηλευτικού προσωπικού και η σημασία της επικοινωνίας εντός της μονάδας. Από διοικητική σκοπιά η συστηματική αξιολόγηση δεικτών που αναφέρονται από τους ασθενείς μπορεί να καθοδηγήσει σε εξατομικευμένες παρεμβάσεις. Ακόμη, οι δείκτες ύπνου και κόπωσης βελτιώνουν τις διαδικασίες ποιότητας, την εκπαίδευση του προσωπικού και τη διεπιστημονική συνεργασία. Η ενίσχυση της οργανωτικής ανταπόκρισης δύναται να μετατρέψει την αιμοκάθαρση από διαδικασία απλής επιβίωσης σε πλαίσιο αξιοπρεπούς ζωής.

Συμπερασματικά, η ολιστική και με επίκεντρο τον ασθενή οργάνωση των υπηρεσιών αιμοκάθαρσης αναδεικνύεται καθοριστική για τη διαχείριση των συμπτωμάτων και την ενίσχυση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Η συστηματική αξιολόγηση της κόπωσης και του ύπνου μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο διοίκησης και κλινικής πρακτικής, υποστηρίζοντας στοχευμένες νοσηλευτικές παρεμβάσεις και πολιτικές βελτίωσης της φροντίδας.

Chronic renal failure represents a multidimensional condition that influences the physical psychological and social functioning of patients receiving hemodialysis. The treatment ensures survival but introduces demanding routines and persistent symptoms that modify everyday life. Sleep disturbances and fatigue emerged in the seventh chapter as central experiences affecting well-being and participation. Quality of life is therefore understood as a comprehensive outcome of clinical and organizational factors.

The aim of the thesis was to investigate the relationship between sleep quality fatigue and quality of life among patients undergoing chronic hemodialysis in a public and private hospital unit on Lesvos. A cross-sectional design was applied with a sample of eighty five adults. Data were collected using the Pittsburgh Sleep Quality Index the KDQOL-SF and a standardized fatigue scale. The seventh chapter demonstrated that most participants reported poor sleep continuity frequent awakenings and reduced daytime energy. Limitations included convenience sampling and conduct in a single dialysis unit.

Findings indicated that impaired sleep and intense fatigue were closely linked with restrictions in social roles emotional balance and perception of health. Patients described difficulties in daily activities family interaction and participation in community life. The results highlighted the supportive role of nursing staff and the importance of communication within the unit. From a managerial perspective systematic assessment of patient-reported outcomes can guide individualized interventions.

The thesis proposes integration of sleep and fatigue indicators into quality management procedures regular education of personnel and interdisciplinary collaboration. Enhancing organizational responsiveness may transform hemodialysis from a survival process into a context of dignified living experience.

In conclusion, the holistic and patient-centered organization of hemodialysis services emerges as a crucial determinant for the effective management of symptoms and the enhancement of patients’ quality of life. The systematic assessment of fatigue and sleep can serve as a valuable tool for both clinical practice and healthcare management, supporting targeted nursing interventions and policies aimed at improving the quality of care.