ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει τα ιδεολογικά και διεθνικά επιχειρήματα στον λόγο υπέρ της Αντάντ των ελληνικών εφημερίδων του 1917 και 1918. Η επιλογή της φιλοβενιζελικής παράταξης να συνταχθεί με την Αντάντ κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν στηρίχθηκε μόνο στα εδαφικά ανταλλάγματα που θα διεκδικούσε η Ελλάδα από τους Συμμάχους μετά το πέρας του πολέμου, αλλά και στους ιδεολογικούς δεσμούς που την συνέδεαν με την φιλελεύθερη και δημοκρατική κουλτούρα της Αγγλίας και της Γαλλίας.

Η εργασία δομείται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται ο ευρωπαϊκός μύθος περί του πολέμου, δηλαδή το ιδεολογικό υπόβαθρο των δύο αντίπαλων στρατοπέδων, των Κεντρικών Δυνάμεων και της Αντάντ.

Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται ο ελληνικός μύθος περί του πολέμου. Το κεφάλαιο χωρίζεται σε τρία υποκεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται η εσωτερική πολιτική ατμόσφαιρα της Ελλάδας από την στιγμή που ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος μέχρι και την συμμετοχή της σε αυτόν στο πλευρό της Αντάντ. Κυριαρχούν τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού. Στο δεύτερο παρουσιάζεται και αναλύεται το πρωτογενές υλικό της εργασίας, που αποτελείται από άρθρα φιλοβενιζελικών εφημερίδων της περιόδου 1917-1918 και άρθρα ενός αντιβενιζελικού περιοδικού, τα οποία χρησίμευσαν ως αντίλογος στα επιχειρήματα υπέρ της Αντάντ. Το τρίτο υποκεφάλαιο εξετάζει τη στάση που τήρησε απέναντι στην Ελλάδα ο γαλλικός τύπος κατά την διάρκεια του πολέμου.

Στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι ιστοριογραφικοί μύθοι του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή οι τάσεις που επικράτησαν στην ιστοριογραφία του 20ού και του 21ου αιώνα σε σχέση με τον Μεγάλο Πόλεμο, σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση που προτείνει ο Jay Winter. Επιπλέον, γίνεται αναφορά στην διεθνική θέαση της ιστορίας, η οποία εστιάζει στην ταυτόχρονη εξέταση πολλαπλών επιπέδων του πολεμικού γεγονότος και ενδείκνυται για την κατανόηση της διασταύρωσης του ευρωπαϊκού με τον ελληνικό μύθο περί του πολέμου.

Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ένα από τα σημεία σύγκλισης του ελληνικού με τον ευρωπαϊκό μύθο περί του πολέμου ήταν οι ιδεολογικοί και πολιτισμικοί δεσμοί που συνέδεαν την Ελλάδα με την Αγγλία και την Γαλλία. Σε αυτούς τους δεσμούς εστίασε ο φιλοβενιζελικός τύπος της εποχής, με στόχο να επηρεάσει την κοινή γνώμη υπέρ της Αντάντ.