This dissertation examines the relationship between interest rate developments associated with European Cetral Bank (ECB) monetary policy and construction activity in Cyprus. The construction sector plays a central role in the Cypriot economy and is particularly sensitive to changes in financing conditions, making it an appropriate case for analysing sectoral monetary policy transimission.
The study investigates whether movements in interest rate indicators linked to ECB policy are associated with observable changes in construction activity over time. A quantitative approach is employed, using annual macroeconomic and sector-specific data for Cyprus over a multi-year period that includes both phases of monetary tightening and easing. Construction activity is measured using value added in construction as the main indicator, while building permits are used as complementary, forward-looking measure. Interest rate developments are captures through lending rate indicators that reflect the financing conditions relevant to construction-related investment.
By focusing on Cyprus, a small open economy within the euro area, the analysis contributes to a more detailed understanding of how common monetary policy decisions interact with domestic economic structures. The empirical results indicate that construction activity responds negatively to higher interest rates, while economic sentiment and cost conditions also play an important role. Overall, the results point to a meaningful relationship between monetary policy and construction activity, although the magnitude of the effect varies over time.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τη σχέση μεταξύ των εξελίξεων στα επιτόκια που συνδέονται με τη νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και της δραστηριότητας στον κατασκευαστικό τομέα στην Κύπρο. Ο κατασκευαστικός τομέας διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην κυπριακή οικονομία και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις μεταβολές των συνθηκών χρηματοδότησης, γεγονός που τον καθιστά κατάλληλη περίπτωση για την ανάλυση της μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής σε τομεακό επίπεδο.
Η μελέτη διερευνά κατά πόσο οι μεταβολές στους δείκτες επιτοκίων που συνδέονται με την πολιτική της ΕΚΤ συσχετίζονται με παρατηρήσιμες αλλαγές στη δραστηριότητα του κατασκευαστικού τομέα διαχρονικά. Ακολουθείται ποσοτική προσέγγιση, με τη χρήση ετήσιων μακροοικονομικών και τομεακών δεδομένων για την Κύπρο, σε μια πολυετή περίοδο που περιλαμβάνει τόσο φάσεις νομισματικής σύσφιξης όσο και νομισματικής χαλάρωσης. Η δραστηριότητα στον κατασκευαστικό τομέα μετράται μέσω της προστιθέμενης αξίας στις κατασκευές ως βασικού δείκτη, ενώ οι οικοδομικές άδειες χρησιμοποιούνται ως συμπληρωματικό, προπορευόμενο μέτρο. Οι εξελίξεις στα επιτόκια αποτυπώνονται μέσω δεικτών επιτοκίων δανεισμού που αντανακλούν τις συνθήκες χρηματοδότησης που είναι σχετικές με τις επενδύσεις στον κατασκευαστικό τομέα.
Εστιάζοντας στην Κύπρο, μια μικρή ανοικτή οικονομία εντός της ζώνης του ευρώ, η ανάλυση συμβάλλει σε μια πιο λεπτομερή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι κοινές αποφάσεις νομισματικής πολιτικής αλληλεπιδρούν με τις εγχώριες οικονομικές δομές. Τα εμπειρικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η κατασκευαστική δραστηριότητα ανταποκρίνεται αρνητικά σε υψηλότερα επιτόκια, ενώ η οικονομική συγκυρία και οι συνθήκες κόστους διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της ανάλυσης σε επίπεδο τομέα κατά την αξιολόγηση της μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής σε μικρότερες οικονομίες της ζώνης του ευρώ.