Η παρούσα εργασία εξετάζει τη συγκρότηση της αισθητικής εμπειρίας μέσα από τη συγκίνηση και το συναίσθημα. Στην περίπτωση αυτή το συναισθημα και η συγκίνηση ως παράγοντες δεν αντιμετωπίζονται ως ψυχολογικά αποτελέσματα ή κατηγοριοποιήσεις του συναισθήματος , αλλά ως συνθήκες που διαμορφώνουν νόημα, στάση και αξιακή κατεύθυνση του υποκειμένου.

Προκειμένου να εξερευνήσει τις συνθήκες αυτές, υιοθετεί μία εννοιολογική και περιγραφική προσέγγιση της αισθητικής εμπειρίας η οποία δεν εμπίπτει αυστηρά σε φαινομενολογικές ούτε ερμηνευτικές προσεγγίσεις, αλλά εστιάζει στη δομή της. Κατ’αυτό, η αισθητική εμπειρία καθιστά μία δυναμική διαδικασία η οποία αναδύεται είτε από το προ-αναστοχαστικό ή αναστοχαστικό επίπεδο συνείδησης εώς την αναγνώριση ή/και σταθεροποίηση αξιολογικών στάσεων. Κεντρικός στόχος είναι η ανάδειξη του μετασχηματισμού της συγκινησης και του συναισθήματος που αναδύεται από την εμπειρία της εικόνας. Ο μετασχηματισμός νοείται ως επιτελεστική διαδικασία όπου η συγκίνηση πραγματώνεται στο χρόνο της εμπειρίας επηρεάζοντας την αντίληψη του υποκειμένου για τον εαυτού του, τον κόσμο και τον Άλλον.

Ο μετασχηματισμός χαρτογραφείται από το εννοιολογικό εργαλείο Α-Α-Κ( Αντίληψη-Ανασύσταση-Κατεύθυνση). Έτσι, η χαρτογράφηση διαδοχικά εξετάζει την προ-αναστοχαστική πρόσληψη, την φαντασιακή και μνημονική ανασύσταση της εμπειρίας και τη σταθεροποίηση της συγκίνησης σε αξιακή κατεύθυνση και ενδεχομένως σε ήθος. Μέσα από την περιγραφική ανάλυση της εμπειρίας ή αλλιώς χαρτογράφηση της εμπειρίας, φαίνεται ότι τα συναισθήματικα μοτίβα δεν προϋπάρχουν ως σταθερές κατηγορίες, αλλά συγκροτούνται επιτελεστικά μέσα από την επαναληψιμότητα, την ένταση και τη διάρκεια της συναισθηματικής εμπειρίας σε συνάρτηση με την αισθητική.

The present study focuses on the construction of aesthetic experience through emotion and affect. In this context, affect and emotion are not treated as psychological outcomes or as categories of emotional classification, but as conditions that shape meaning, attitude and the subject’s axiological orientation. In order to explore these conditions, the study adopts a conceptual and descriptive approach to aesthetic experience, which doesn’t fall strictly into phenomenological or hermeneutic frameworks, but instead focuses on its structure. In this sense, aesthetic experience is understood as a dynamic process that unfolds from the pre-reflective level of consciousness or the reflective one toward the recognition and /or stabilisation of evaluative attitudes.

The central aim of the study is to highlight the transformation of affect and emotion as they emerge from the experience of the image. This process is a performative process in which affect is actualized over the duration of the experience, influencing the subject’s perception of the self, the world and the Other. This transformative process is mapped through the conceptual tool(Perception-Reconstitution-Direction). The mapping proceeds by examining, in sequence, pre-reflective perception, the imaginative and mnemonic reconstitution of experience and the stabilization of affect into axiological Direction and potentially, into ethos. Through this descriptive analysis or mapping of experience, it becomes evident that emotional patterns do not pre-exist as fixed categories, but are constituted performatively through repetition,intensity and duration of emotional experience in relation to aesthetic.