Η παρούσα μελέτη εξετάζει την αξιολόγηση της μείωσης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της αγροτικής παραγωγής μέσω της εφαρμογής τεχνολογιών γεωργίας ακριβείας, με έμφαση στη σύνδεση με τους στόχους της Πράσινης Συμφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (European Green Deal, EGD) και της στρατηγικής «Από το Αγρόκτημα στο Πιάτο» (Farm to Fork, F2F). Μέσω ανασκόπησης βιβλιογραφίας και ανάλυσης σύγχρονων ερευνών, η μελέτη διερευνά πώς η χρήση αισθητήρων, GIS, UAV, υπερφασματικής τηλεπισκόπησης, συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων και τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης συμβάλλει στη μείωση της χρήσης λιπασμάτων και φυτοπροστατευτικών προϊόντων, στην αποδοτική διαχείριση νερού και στη βελτιστοποίηση των εισροών.

Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι οι τεχνολογίες γεωργίας ακριβείας μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, βελτιώνοντας ταυτόχρονα την αποδοτικότητα της παραγωγής και υποστηρίζοντας τη βιώσιμη ανάπτυξη. Παράλληλα, η χρήση γεωχωρικών δεδομένων και η ενσωμάτωση συστημάτων παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο ενισχύει την αξιοπιστία της διαχείρισης των καλλιεργειών και διευκολύνει τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων.

Η μελέτη αναδεικνύει, επίσης, παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα και την υιοθέτηση των τεχνολογιών, όπως το μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, η γεωργική εμπειρία, η εκπαίδευση των αγροτών και η ύπαρξη υποστηρικτικών πολιτικών. Παράλληλα, εντοπίζονται εμπόδια, όπως το υψηλό κόστος, η έλλειψη τεχνικής κατάρτισης και η περιορισμένη πρόσβαση σε δεδομένα, τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν για την κλιμάκωση των εφαρμογών.

Συνολικά, η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η γεωργία ακριβείας αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη των στόχων της EGD και της F2F, καθώς προωθεί την κυκλική οικονομία, την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων. Η υιοθέτησή της σε συνδυασμό με κατάλληλες πολιτικές, εκπαιδευτικά προγράμματα και τεχνολογική καινοτομία μπορεί να οδηγήσει σε πιο βιώσιμη, ανθεκτική και ανταγωνιστική αγροτική παραγωγή στην ΕΕ.