Ο μύθος του Οιδίποδα: διαχρονική πρόσληψη των πράξεων της πατροκτονίας και της αιμομιξίας

  1. PhD thesis
  2. Αλεξάνδρα Μερτίκα
  3. Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών
  4. 108
  5. Συρόπουλος, Σπυρίδων
  6. Οιδίποδας, μύθος, Οιδίπους Τύραννος, πατροκτονία, αιμομιξία, ενοχή, τιμωρία, οιδιπόδειο σύμπλεγμα
  7. ΠΑΤ/ΠΑΤ51
    • Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνηθεί η πρόσληψη του μύθου του Οιδίποδα στο έργο διαφόρων συγγραφέων από την αρχαιότητα ως τη σύγχρονη εποχή, εστιάζοντας στην προσέγγιση των πράξεων της πατροκτονίας και της αιμομιξίας. Ακολουθώντας την πορεία που διαγράφει ο μύθος από το έπος ως το σύγχρονο Eυρωπαϊκό θέατρο, θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε τη διαχρονικότητά του και τη δυνατότητά του να μεταπλάθεται και να επανερμηνεύεται διαρκώς, ώστε να ανταποκρίνεται στις διανοητικές και πολιτιστικές ανάγκες της εκάστοτε εποχής και κοινωνίας, μελετώντας πως προσεγγίζονται και επαναπροσδιορίζονται τα εν λόγω μοτίβα. Στο πρώτο κεφάλαιο, ξεκινώντας από την πρώιμη λογοτεχνική εμφάνισή του στην επική παράδοση, μέσα από τα μη σωζόμενα έπη του Θηβαϊκού κύκλου και τη Νέκυια στην Οδύσσεια, θα επιχειρήσουμε να ανασυνθέσουμε την επική εκδοχή του οιδιπόδειου μύθου. Στη συνέχεια, θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξή του στην αττική τραγωδία του 5ου αιώνα π.Χ., δίνοντας έμφαση στον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή, που επρόκειτο να κυριαρχήσει ως η επικρατέστερη εκδοχή και πρότυπο για τα μεταγενέστερα έργα στους αιώνες που ακολούθησαν. Κάνοντας ειδική μνεία στον Οιδίποδα του Σενέκα, που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην πρόσληψη, αλλά και την επιβίωση του οιδιπόδειου μύθου κατά το Μεσαίωνα, θα εξετάσουμε την μετάβασή του στη νεότερη δυτική λογοτεχνία και σκέψη. Για να καταστεί αυτό δυνατό, θα αναλυθούν δύο έργα του ευρωπαϊκού θεάτρου του 17ου και 18ου αιώνα, ο Oedipus των John Dryden και Nathaniel Lee και ο Oedipe του Βολτέρου, επισημαίνοντας την επίδραση της σοφόκλειας και της σενέκειας τραγωδίας και την επαναδιαπραγμάτευση των μοτίβων της πατροκτονίας και της αιμομιξίας με βάση τα πνευματικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δεδομένα της εποχής. Στη συνέχεια, θα μας απασχολήσει η ερμηνεία και η επαναπροσέγγιση του μύθου από τον Σίγκμουντ Φρόυντ, ως θεμέλιου λίθου για την διατύπωση της ψυχαναλυτικής θεωρίας του και του οιδιπόδειου συμπλέγματος, που αποτέλεσε σημείο τομής στην πρόσληψη του οιδιπόδειου μύθου κατά τον 20ο αιώνα. Τέλος, θα αναλύσουμε την πρόσληψη του μύθου με τις φροϋδικές του επιδράσεις σε ένα έργο του σύγχρονου θεάτρου, το Μια Θήβα, καταδεικνύοντας ότι ο μύθος του Οιδίποδα εξακολουθεί εξελίσσεται σαν ένας ζωντανός οργανισμός, αποτελώντας μέχρι και σήμερα μέσο έκφρασης σύγχρονων κοινωνικοπολιτικών και υπαρξιακών ζητημάτων.
  9. Hellenic Open University
  10. Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.