Η διπλωματική εργασία διερευνά τη σκοπιμότητα ίδρυσης ενός Μουσείου Πόλης στη Λάρισα, εξετάζοντάς το ως πολυεπίπεδο θεσμό πολιτιστικής διαμεσολάβησης, κοινωνικής συμμετοχής και αστικής ταυτότητας. Μέσα από τη σύνθεση θεωρητικών προσεγγίσεων της σύγχρονης μουσειολογίας, της πολιτιστικής πολιτικής και του στρατηγικού σχεδιασμού, καθώς και την ανάλυση διεθνών και ελληνικών παραδειγμάτων, η μελέτη καταδεικνύει ότι τα Μουσεία Πόλης αποτελούν κρίσιμους μηχανισμούς διαχείρισης της συλλογικής μνήμης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής. 
Η ίδρυση ενός Μουσείου Πόλης στη Λάρισα έχει επιπλέον την ξεχωριστή ευκαιρία που της προφέρει η πλούσια προίκα της Συλλογής Παπαθεοδώρου και της στέγης σε ένα μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, την οικία Αβραάμ Μουσών.  
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της δικτύωσης των μουσείων και της συγκρότησης πολιτιστικών οικοσυστημάτων, τα οποία ενισχύουν τη θεσμική ανθεκτικότητα, τη βιωσιμότητα και τη δημόσια αξία των πολιτιστικών οργανισμών. Στο πλαίσιο αυτό, το υπό ίδρυση Μουσείο Πόλης Λάρισας προτείνεται ως κεντρικός κόμβος που μπορεί να συνδέσει τα υφιστάμενα μουσεία της πόλης, τις συλλογές, τις άυλες μνήμες και τις σύγχρονες ψηφιακές και συμμετοχικές πρακτικές, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση μιας ενιαίας και πολυφωνικής αστικής αφήγησης. 
Η εμπειρική έρευνα κοινού επιβεβαιώνει τις θεωρητικές παραδοχές της μελέτης, αναδεικνύοντας υψηλό επίπεδο κοινωνικής αποδοχής και σαφείς προσδοκίες για έναν θεσμό που θα λειτουργεί ως χώρος ιστορικής τεκμηρίωσης, κοινωνικού διαλόγου και ενεργού συμμετοχής των πολιτών. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι το κοινό αντιλαμβάνεται το Μουσείο Πόλης ως φορέα πολιτιστικής ταυτότητας και κοινωνικής συνοχής, με έμφαση στην ανάδειξη της καθημερινής ζωής, των προσωπικών αφηγήσεων και της σύγχρονης πολιτισμικής εμπειρίας. 
Η συνδυαστική εφαρμογή των εργαλείων PESTEL, SWOT και της μεθοδολογίας SMART επιτρέπει τη μετάβαση από την ανάλυση του μακρο-περιβάλλοντος και της στρατηγικής θέσης του μουσείου στη διατύπωση σαφών, μετρήσιμων και επιχειρησιακά εφαρμόσιμων στόχων. Το προτεινόμενο στρατηγικό και επιχειρησιακό πλαίσιο τεκμηριώνει ότι η ίδρυση του Μουσείου Πόλης Λάρισας αποτελεί ρεαλιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη επιλογή, υπό την προϋπόθεση θεσμικής σταθερότητας, επιστημονικής επάρκειας και ενεργού κοινωνικής συμμετοχής. 
Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Μουσείο Πόλης Λάρισας μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης πολιτιστικής συνοχής, κοινωνικής ενδυνάμωσης και βιώσιμης αστικής δυναμικής, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη συγκρότηση της συλλογικής ταυτότητας της πόλης και στη χάραξη μιας σύγχρονης, δημοκρατικής πολιτιστικής πολιτικής. 

This master’s thesis investigates the feasibility of establishing a City Museum in Larissa, examining it as a multi-layered institution of cultural mediation, social participation, and urban identity. Drawing upon theoretical approaches from contemporary museology, cultural policy, and strategic planning, and through the analysis of international and Greek case studies, the research demonstrates that city museums constitute critical mechanisms for the management of collective memory and the strengthening of social cohesion. 
The establishment of a City Museum in Larissa is further reinforced by the exceptional opportunity provided by the Papatheodorou Collection, as well as by its prospective housing in a monument of architectural heritage, the Avraam Mousson’s House. These assets offer a solid material and symbolic foundation for the development of a museum institution deeply rooted in the city’s historical and cultural fabric. 
Special emphasis is placed on museum networking and the formation of cultural ecosystems, which enhance institutional resilience, sustainability, and public value. Within this framework, the proposed City Museum of Larissa is envisioned as a central hub capable of connecting the city’s existing museums, collections, intangible memories, and contemporary digital and participatory practices, thereby contributing to the formation of a coherent and polyphonic urban narrative. 
The empirical audience research confirms the theoretical assumptions of this study, revealing prominent levels of social acceptance and clear expectations for an institution that functions as a space for historical documentation, social dialogue, and active citizen participation. The findings indicate that the public perceives the City Museum as a key agent of cultural identity and social cohesion, with particular emphasis on everyday life, personal narratives, and contemporary cultural experience. 
The combined application of the PESTEL, SWOT, and the method SMART frameworks enables a transition from macro-environmental and strategic analysis to the formulation of clear, measurable, and operationally feasible objectives. The proposed strategic and operational framework substantiates that the establishment of the City Museum of Larissa represents a realistic and scientifically grounded choice, contingent upon institutional stability, scientific expertise, and active social engagement. 
Overall, the thesis concludes that the City Museum of Larissa can function as a catalyst for cultural cohesion, social empowerment, and sustainable urban dynamics, making a substantial contribution to the formation of the city’s collective identity and to the development of a contemporary, democratic cultural policy.