Η παρούσα εργασία εξετάζει την παγκόσμια υγεία και τη βιοηθική στην αντιμετώπιση πανδημιών, μέσω συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας με τη μεθοδολογία PRISMA. Αναλύονται 90 μελέτες που δημοσιεύθηκαν την περίοδο 2000–2025 και αφορούν κρίσεις δημόσιας υγείας όπως ο HIV/AIDS, η γρίπη H1N1,ο Έμπολα και ο COVID-19. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι πανδημίες αναδεικνύουν τις ανεπάρκειες των συστημάτων υγείας, εντείνουν τις κοινωνικές ανισότητες και δημιουργούν βιοηθικά διλήμματα γύρω από την κατανομή πόρων, την ισότητα, την αυτονομία και την αλληλεγγύη. Ειδική έμφαση δίνεται στον ρόλο των διεθνών οργανισμών υγείας, στις αποτυχίες της παγκόσμιας διακυβέρνησης και στο φαινόμενο του «εμβολιαστικού εθνικισμού». Συμπερασματικά, η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας, δίκαιη πρόσβαση σε υγειονομικούς πόρους και ανάπτυξη ηθικών πλαισίων που θα καθοδηγούν τις πολιτικές υγείας σε μελλοντικές κρίσεις.

This dissertation explores global health and bioethics in the context of pandemic management through a systematic review of the international literature using the PRISMA methodology. A total of 90 studies published between 2000 and 2025 were analyzed, covering public health crises such as HIV/AIDS, H1N1, Ebola, and COVID-19. The findings highlight how pandemics expose the vulnerabilities of health systems, exacerbate social inequalities, and generate bioethical dilemmas related to resource allocation, equity, autonomy, and solidarity. Particular attention is given to the role of international health organizations, the shortcomings of global governance, and the phenomenon of “vaccine nationalism.” Overall, the study emphasizes the need for stronger international cooperation, fair access to health resources, and the development of ethical frameworks to guide health policies in future crises.