Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το φαινόμενο της αθλητικής ρομποτικής ως ένα αναδυόμενο υβριδικό πεδίο που συνδυάζει τον αθλητισμό, την τεχνολογία και την εκπαίδευση, με έμφαση στη μελέτη περίπτωσης του αθλητικού σωματείου του Πανσερραϊκού. Βασικός στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση των εννοιολογικών και λειτουργικών ορίων της έννοιας του «αθλητισμού», εστιάζοντας στο κατά πόσο δραστηριότητες στις οποίες η έντονη σωματική καταπόνηση δεν συνιστά το κυρίαρχο στοιχείο μπορούν, εντούτοις, να θεωρηθούν μέρος του αθλητικού πεδίου. Μέσα από αυτή την προβληματική επιχειρείται να αναδειχθεί ο πολυδιάστατος χαρακτήρας του αθλητισμού, προσεγγίζοντάς τον όχι αποκλειστικά ως σωματική δραστηριότητα, αλλά ως ένα σύνθετο φαινόμενο που περιλαμβάνει πτυχές όπως η επιδίωξη της επίδοσης, η οργανωμένη δομή, ο ανταγωνισμός, η στρατηγική σκέψη και η ευρύτερη κοινωνική του λειτουργία. Επιμέρους στόχος της έρευνας είναι να αναδείξει τη συμβολή της αθλητικής ρομποτικής στην ανάπτυξη δεξιοτήτων του 21ου αιώνα, στο πλαίσιο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης.

       Η εργασία παρουσιάζει το θεωρητικό πλαίσιο της αθλητικής ρομποτικής, τις βασικές κατηγορίες αγωνισμάτων και τις διεθνείς διοργανώσεις που τη θεσμοθετούν, όπως οι KRSA, FIRA και IROC. Παράλληλα, αναλύεται ο ρόλος του οργανισμού IN.TE.SO. στη διάδοση και ανάπτυξη της αθλητικής ρομποτικής στην Ελλάδα. Μέσα από επιτόπια έρευνα,  παρατήρηση, ημιδομημένες συνεντεύξεις και ανάλυση δευτερογενών πηγών, καταγράφεται η λειτουργία του τμήματος Robotic Sports του Πανσερραϊκού, η εκπαιδευτική του φιλοσοφία, οι κοινωνικές του προεκτάσεις και οι διεθνείς διακρίσεις του.

      Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι η αθλητική ρομποτική λειτουργεί με όρους αντίστοιχους του κλασικού αθλητισμού, προάγοντας την ομαδικότητα, τη στρατηγική σκέψη, την επίλυση προβλημάτων αλλά και τη δημιουργικότητα. Παρά τις προκλήσεις που αφορούν τη θεσμική αναγνώριση και τη χρηματοδότηση, η αθλητική ρομποτική αναδεικνύεται ως ένα καινοτόμο εκπαιδευτικό και κοινωνικό εργαλείο, ικανό να επαναπροσδιορίσει την έννοια του αθλητισμού στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

        The present study aims to investigate the conceptual and functional boundaries of the notion of “sport,” focusing on whether activities in which intense physical exertion is not the dominant element can nevertheless be considered part of the sporting domain. Through this line of inquiry, the study seeks to highlight the multidimensional nature of sport, approaching it not exclusively as a physical activity, but as a complex phenomenon that includes aspects such as the pursuit of performance, organized structure, competition, strategic thinking, and its broader social function.

     The study presents the theoretical framework of sports robotics, its main competition categories, and the international organizations that institutionalize it, such as KRSA, FIRA and IROC. At the same time, it analyzes the role of the IN.TE.SO. organization in the dissemination and development of sports robotics in Greece. Through field research,  observation, semi-structured interviews, and the analysis of secondary sources, the operation of the Panserraikos Robotic Sports department is documented, along with its educational philosophy, social impact, and international achievements.

        The findings indicate that sports robotics operates under principles similar to those of traditional sports, promoting teamwork, strategic thinking, problem-solving skills, and creativity. Despite challenges related to institutional recognition and funding, sports robotics emerges as an innovative educational and social tool, capable of redefining the concept of sport in contemporary Greek society.