Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα με κεντρικό άξονα ανάλυσης την περίπτωση της λεγόμενης «Greek Mafia». Με αφετηρία το θεωρητικό και εννοιολογικό πλαίσιο της εγκληματολογίας, η εργασία αποσαφηνίζει τους ορισμούς, τα βασικά χαρακτηριστικά και τις κλασικές και σύγχρονες προσεγγίσεις του οργανωμένου εγκλήματος, δίνοντας έμφαση στη μετάβαση από τις ιεραρχικές μαφίες σε ευέλικτα, δικτυακά και διασυνοριακά σχήματα. Στη συνέχεια, εξετάζεται η ιστορική εξέλιξη της ελληνικής εγκληματικότητας και ο τρόπος με τον οποίο οι παραδοσιακές μορφές παρανομίας μετασχηματίστηκαν σε σύγχρονα εγκληματικά δίκτυα που δραστηριοποιούνται σε αγορές όπως οι εκβιασμοί, τα ναρκωτικά, το trafficking, το λαθρεμπόριο και οι ψηφιακές απάτες. Η έννοια της Greek Mafia προσεγγίζεται ως κοινωνική και μιντιακή κατασκευή που συνοψίζει ένα σύνολο ετερογενών αλλά διασυνδεδεμένων ομάδων, οι οποίες λειτουργούν μέσα από πυρήνες εξουσίας, υπεργολαβίες και διεθνείς συνεργασίες, χωρίς να συγκροτούν απαραίτητα μια ενιαία, κεντρικά ελεγχόμενη οργάνωση.

Το εμπειρικό μέρος της εργασίας επικεντρώνεται σε μελέτες περίπτωσης της περιόδου 2019-2025, αναδεικνύοντας τη δυναμική της βίας μέσω στοχευμένων δολοφονιών, τη λειτουργία του Greek Mafia Project της Ελληνικής Αστυνομίας, τις υποθέσεις διαφθοράς και διείσδυσης σε κρατικούς μηχανισμούς, καθώς και τη διασύνδεση της νυχτερινής οικονομίας με κυκλώματα trafficking και εκμετάλλευσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται επίσης στις νέες μορφές ψηφιακού και οικονομικού εγκλήματος, που καταδεικνύουν την τεχνολογική προσαρμοστικότητα των εγκληματικών δικτύων. Στο θεσμικό και νομικό επίπεδο, αναλύεται το άρθρο 187 ΠΚ για την εγκληματική οργάνωση, το πλαίσιο κατά του ξεπλύματος χρήματος και οι δομές της ΕΛ.ΑΣ., καθώς και οι ειδικές ανακριτικές πράξεις και η ευρωπαϊκή και διεθνής συνεργασία. Η εργασία καταλήγει ότι η Greek Mafia αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου, παγκοσμιοποιημένου εγκληματικού οικοσυστήματος, του οποίου η αντιμετώπιση απαιτεί συνδυασμό καταστολής, θεσμικής θωράκισης, οικονομικής διερεύνησης και διακρατικής συνεργασίας, ενώ προτείνονται κατευθύνσεις πολιτικής και πεδία για μελλοντική έρευνα.

This Master’s thesis examines organized crime in Greece in the 21st century, focusing on the so-called “Greek Mafia” as a central case study. Starting from the theoretical and conceptual framework of criminology, the thesis clarifies the definitions, core characteristics, and classical and contemporary approaches to organized crime, emphasizing the shift from hierarchical mafia-type organizations to flexible, networked and transnational structures. It then explores the historical development of Greek criminality and the ways in which traditional forms of illegality have evolved into modern criminal networks operating in markets such as extortion, drug trafficking, human trafficking, smuggling and digital fraud. The term Greek Mafia is approached as a social and media construct that encapsulates a set of heterogeneous yet interconnected groups, which operate through power hubs, subcontracting and international partnerships, without necessarily forming a single, centrally controlled organization.

The empirical part of the thesis focuses on case studies from the period 2019-2025, highlighting the dynamics of violence through targeted killings, the operation of the Greek Mafia Project of the Hellenic Police, cases of corruption and infiltration into state institutions, and the links between the nightlife economy and networks of trafficking and exploitation. Special emphasis is also placed on new forms of digital and financial crime, which demonstrate the technological adaptability of criminal networks. At the institutional and legal level, the study analyzes Article 187 of the Greek Penal Code on criminal organizations, the anti-money laundering framework and the structures of the Hellenic Police, as well as special investigative techniques and European and international cooperation. The thesis concludes that the Greek Mafia constitutes part of a broader, globalized criminal ecosystem, the effective confrontation of which requires a combination of repression, institutional integrity, financial investigation and transnational cooperation, while it also proposes directions for policy and future research.