Τα αντιμικροβιακά φάρμακα είναι μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στον τομέα της ιατρικής και χρησιμοποιούνται ευρέως για την πρόληψη και τη θεραπεία μολυσματικών νόσων σε ανθρώπους, ζώα αλλά και και σε φυτά. Σήμερα, λόγω της κακής και υπερβολικής χρήσης τους, πλήθος μικροβίων έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα στα αντιμικροβιακά φάρμακα. Ως αποτέλεσμα, συχνά διάφορες λοιμώξεις καθίστανται δύσκολο ή και αδύνατον να αντιμετωπιστούν, αυξάνοντας τον κίνδυνο διάδοσης της νόσου, σοβαρής ασθένειας, ακόμη και θανάτου. Χωρίς μέτρα πρόληψης, εκτιμάται ότι μέχρι το 2050, η AMR θα μπορούσε να αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται και σε οδοντιατρικές διαδικασίες για την αντιμετώπιση οδοντογενών και μη οδοντογενών λοιμώξεων, τοπικής ή εστιακής λοίμωξης, αλλά και για προφύλαξη. Στόχος της παρούσας έρυνας ήταν να συγκρίνει τις περιπτώσεις στις οποίες οι οδοντίατροι χορηγούν αντιβιοτικά τόσο σε προληπτικό, όσο και σε θεραπευτικό επίπεδο, στις επιλεγμένες χώρες της Ολλανδίας και της Ελλάδας. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ερωτηματολογίου που διανεμήθηκε σε 268 οδοντιάτρους, εκ των οποίων 134 ζουν στην Ελλάδα και 134 στην Ολλανδία. Η συλλογή των δεδομένων διήρκησε πέντε μήνες και έπειτα έγινε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων με χρήση του προγράμματος SPSS. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας καταδεικνύουν ότι η χώρα εργασίας των οδοντιάτρων αποτελεί σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης στη στάση απέναντι στη συνταγογράφηση και τη χορήγηση αντιβιοτικών. Ενώ σε σαφώς ορισμένες και λιγότερο αμφιλεγόμενες κλινικές καταστάσεις παρατηρείται ομοιομορφία πρακτικών μεταξύ Ελλάδας και Ολλανδίας, σε πιο σύνθετα, επεμβατικά ή πιεστικά κλινικά σενάρια αναδεικνύονται σημαντικές διαφορές, με τους οδοντιάτρους που εργάζονται στην Ελλάδα να εμφανίζουν μεγαλύτερη προδιάθεση για συνταγογράφηση και αντιβιοτική προφύλαξη. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας αναδεικνύουν τη σημασία της συνεχούς επιστημονικής εκπαίδευσης, της πρόσβασης σε αξιόπιστες και επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης και της συμμόρφωσης με διεθνώς τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες. Η ενίσχυση αυτών των παραμέτρων κρίνεται καθοριστική για την ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών, τη βελτίωση της κλινικής πρακτικής και τον περιορισμό του κινδύνου ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προστασία της δημόσιας υγείας στο σύγχρονο οδοντιατρικό περιβάλλον.

Antimicrobial drugs are among the most important discoveries in the field of medicine and are widely used for the prevention and treatment of infectious diseases in humans, animals, and plants. Today, due to their inappropriate and excessive use, many microorganisms have developed resistance to antimicrobial agents. As a result, various infections often become difficult or even impossible to treat, increasing the risk of disease spread, severe illness, and even death. Without preventive measures, it is estimated that by 2050 antimicrobial resistance (AMR) could become the leading cause of death worldwide. Antibiotics are also used in dental procedures for the management of odontogenic and non-odontogenic infections, localized or focal infections, as well as for prophylaxis. The aim of the present study was to compare the circumstances under which dentists prescribe antibiotics, both for prophylactic and therapeutic purposes, in the selected countries of the Netherlands and Greece. The study was conducted using a questionnaire distributed to 268 dentists, of whom 134 practice in Greece and 134 in the Netherlands. Data collection lasted five months, followed by statistical analysis of the results using the SPSS software. Overall, the findings of this thesis indicate that the country in which dentists practice is a significant factor influencing attitudes toward antibiotic prescribing and administration. While consistency in clinical practices between Greece and the Netherlands is observed in clearly defined and less controversial clinical situations, significant differences emerge in more complex, invasive, or high-pressure clinical scenarios. Dentists practicing in Greece demonstrate a greater tendency toward antibiotic prescribing and antibiotic prophylaxis. The findings of this study highlight the importance of continuous scientific education, access to reliable and up-to-date sources of information, and adherence to internationally evidence- based clinical guidelines. Strengthening these parameters is considered crucial for the rational use of antibiotics, the improvement of clinical practice, and the reduction of the risk of antimicrobial resistance development, thereby contributing substantially to the protection of public health in the modern dental care environment.