Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σύνθετη σχέση ανάμεσα στη φωτογραφία, τον αστικό χώρο και την πολιτιστική μνήμη, με επίκεντρο την πόλη του Άργους. Η φωτογραφία αντιμετωπίζεται ως εργαλείο τεκμηρίωσης και ανακατασκευής του χώρου και της μνήμης, ενώ παράλληλα, τονίζεται ο ρόλος της εικόνας στη διατήρηση και ερμηνεία των πολλαπλών χρονικών στρωμάτων που συγκροτούν την ταυτότητα μιας πόλης.

Στο πρώτο μέρος, παρουσιάζεται η ιστορική εξέλιξη της φωτογραφίας και η χρήση της ως μέσου τεκμηρίωσης και παρατήρησης του χώρου. Εξετάζεται επίσης η έννοια της πολιτιστικής μνήμης και ο τρόπος με τον οποίο ενεργοποιείται στον χώρο, ενώ ακολουθεί παρουσίαση της μακραίωνης ιστορίας του Άργους, από την αρχαιότητα έως σήμερα, με στόχο να αναδειχθεί η εξέλιξη και η σημασία του ως ζωντανού αστικού ιστού.

Στο δεύτερο μέρος, η εργασία επικεντρώνεται στη φωτογραφική προσέγγιση της πόλης του Άργους, με στόχο την αποτύπωση της ιστορικής της εξέλιξης στον χρόνο. Μέσα από τη σύγκριση παλαιότερων φωτογραφιών με σύγχρονες λήψεις, αναδεικνύονται οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί στον αστικό ιστό και τη χρήση του δημόσιου χώρου. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζονται επιλεγμένα χαρακτηριστικά μνημεία της πόλης, όπως η Λάρισα, το Αρχαίο Θέατρο, ο Λόφος Ασπίδας, η Δημοτική Νεοκλασική Αγορά, η Λαϊκή Αγορά, οι Στρατώνες Καποδίστρια, η πλατεία Αγίου Πέτρου, το Δημόσιον Κατάστημα, το Καλλέργειο, η οικία Γκόρντον και η οικία Τρικούπη, τα οποία λειτουργούν ως ενδεικτικά σημεία ανάλυσης της πολιτιστικής μνήμης και της διαχείρισης του δομημένου περιβάλλοντος στο πέρασμα του χρόνου.

Η εργασία ολοκληρώνεται με μια κριτική αποτίμηση της σημερινής κατάστασης της πόλης σε σχέση με τη διαχείριση της πολιτιστικής της κληρονομιάς και διατυπώνει προτάσεις για την ενίσχυση της ανάδειξης και της σύνδεσης των μνημείων με την καθημερινή ζωή των κατοίκων. Μέσα από αυτό το πλαίσιο, η φωτογραφία λειτουργεί όχι μόνο ως αρχείο, αλλά και ως δυναμικό εργαλείο ανάγνωσης και ερμηνείας του αστικού τοπίου.

This study examines the complex relationship between photography, urban space, and cultural memory, focusing on the city of Argos. Photography is approached as a tool for documenting and reconstructing space and memory, while emphasis is also placed on the role of the image in preserving and interpreting the multiple temporal layers that shape a city’s identity.

The first part presents the historical development of photography and its use as a medium for documentation and spatial observation. It also examines the concept of cultural memory and the ways in which it is activated within space. This section is followed by an overview of the long history of Argos, from antiquity to the present day, aiming to highlight its evolution and significance as a living urban fabric.

The second part focuses on the photographic approach to the city of Argos, with the aim of capturing its historical development over time. Through the comparison of older photographs with contemporary images, the changes that have taken place in the urban fabric and the use of public space are brought to light. In this context, selected landmarks of the city are presented—such as the Larisa, the Ancient Theatre, Aspida Hill, the Municipal Neoclassical Market, the Open-Air Market, the Kapodistrias Barracks, Agios Petros Square, the Public Building, the Kallergio Building, the Gordon House, and the Trikoupis House—which serve as indicative points for analyzing cultural memory and the management of the built environment over time.

The study concludes with a critical assessment of the city’s current condition regarding the management of its cultural heritage and proposes actions to enhance the promotion of its monuments and their connection to the everyday life of residents. Within this framework, photography functions not only as an archive but also as a dynamic tool for reading and interpreting the urban landscape.