Η κλιματική αλλαγή έχει επηρεάσει την παραγωγή λαχανικών αυξάνοντας τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των αβιοτικών και βιοτικών καταπονήσεων. Μεταξύ των αβιοτικών καταπονήσεων, η ξηρασία, η αλατότητα και οι ακραίες θερμοκρασίες είναι τα σημαντικότερα ζητήματα που απειλούν σοβαρά την παραγωγή λαχανικών. Περίπου 3,6 δισεκατομμύρια από τα 5,2 δισεκατομμύρια εκτάρια ξηροθερμικών εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για τη γεωργία στον κόσμο έχουν ήδη υποστεί διάβρωση, υποβάθμιση του εδάφους και αλάτωση. Οι διαταραχές των θρεπτικών στοιχείων απο ξηρασία, αλατότητα και ακράιες θερμοκρασίες μειώνουν την ανάπτυξη των φυτών επηρεάζοντας τη διαθεσιμότητα, τη μεταφορά και τον καταμερισμό των θρεπτικών στοιχείων. Ωστόσο, η κάθε κατάσταση μπορεί να επηρεάσει διαφορετικά τη θρέψη των φυτών με ανόργανα συστατικά. Η καλύτερη κατανόηση του ρόλου των ανόργανων θρεπτικών συστατικών στην αντοχή των φυτών στο αβιοτικό στρες θα συμβάλει στη βελτίωση της διαχείρισης των λιπασμάτων σε αντίξοες συνθήκες. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητη η γνώση σχετικά με την απόκριση των φυτών σε αντίξοες συνθήκες, όπως την απόκριση σε  μοριακό, κυτταρικό και σε ολόκληρο το φυτό, οι οποίες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τη σύνθεση συμβατών διαλυτών ουσιών/οσμολυτών και μηχανισμούς απορρόφησης ριζών. Το παρόν έγγραφο εξετάζει την τρέχουσα κατάσταση των γνώσεων σχετικά με τη θρέψη των φυτών σε συνθήκες αβιοτικού στρες. Και στην συνέχεια αναλύεται πως η ανόργανη λίπανση, τα ιχνοστοιχεία αλλά και η οργανική λίπανση και οι μικροοργανισμοί μπορούν να γίνουν σύμμαχοι στη αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειων και να ανακουφίσουν τα φυτά από το περιβαλλοντικό στρες. Πηγαίνοντας σε μοριακό επίπεδο εμφανίζεται το πως οι μηχανισμοί άμυνας των φυτών, μέσω τις παραγωγής ουσιών που ρυθμίζουν το στρες, αντιδρούν στις αντίξοοες συνθήκες, και βελτιώνουν την απόκριση στο οξειδωτικό στρες και στη διατήρηση καλής φυσικής κατάστασης στα καταπονημένα φυτά

Climate change has affected vegetable production by increasing the frequency and severity of abiotic and biotic stresses. Among abiotic stresses, drought, salinity and extreme temperatures are the most important issues that seriously threaten vegetable production. Some 3.6 billion of the 5.2 billion hectares of dryland used for agriculture in the world have already been subject to erosion, soil degradation and salinisation. Nutrient disturbances from drought, salinity and extreme temperatures reduce plant growth by affecting the availability, transport and partitioning of nutrients. However, each situation can affect plant mineral nutrition differently. A better understanding of the role of mineral nutrients in plant resistance to abiotic stress will help to improve fertilizer management under adverse conditions. To do this, knowledge about plant response to adverse conditions is essential, including molecular, cellular and whole-plant responses, which include but are not limited to solute/solute compatibility and root uptake mechanisms. This paper reviews the current state of knowledge on plant nutrition under abiotic stress conditions. And then it discusses how inorganic fertilization, trace elements as well as organic fertilization and microorganisms can be allies in counteracting the negative effects and relieving plants from environmental stress. Moving to the molecular level, it shows how plant defence mechanisms, through the production of stress-regulating substances, react to adverse conditions and improve the response to oxidative stress
and maintaining good fitness in stressed plants.