Η παρούσα μελέτη εξέτασε τον ρόλο των ψηφιακών εργαλείων στη δημόσια υγεία και
τον ψηφιακό μετασχηματισμό ως βασικό παράγοντα για τη βελτίωση της οργάνωσης,
της παροχής και της αξιολόγησης των υπηρεσιών υγείας. Πρωτίστως εξετάστηκε η
ιστορική εξέλιξη, οι πτυχές της ψηφιακής υγείας, το παγκόσμιο πλαίσιο και η
εφαρμογή τους στην Ελλάδα, και τονίστηκε η σημασία των ψηφιακών τεχνολογιών
στην αύξηση της ποιότητας, της αποτελεσματικότητας και της προσβασιμότητας της
υγειονομικής περίθαλψης. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει, μέσω
συστηματικής ανασκόπησης, τον ρόλο των ψηφιακών εργαλείων στην υποστήριξη των
υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας. Συγκεκριμένα, η εργασία επεδίωξε να εντοπίσει τις
εφαρμογές, τα οφέλη, τους περιορισμούς και τις επιπτώσεις των ψηφιακών
τεχνολογιών στη συλλογή, ανάλυση και χρήση δεδομένων υγείας. Στόχος της
παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την ψηφιακή υγεία ως μέρος του ψηφιακού
μετασχηματισμού της υγείας. Εξετάζει επίσης τις κύριες πολιτικές, τα ψηφιακά
εργαλεία και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται στον τομέα της υγείας, όπως οι
ψηφιακές εφαρμογές, τα ηλεκτρονικά συστήματα υγείας, η τηλεϊατρική και η
εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης. Η μελέτη έδειξε ότι τα ψηφιακά εργαλεία, όπως τα
συστήματα πληροφοριών υγείας, οι εφαρμογές κινητής υγείας και οι πλατφόρμες
τηλεϊατρικής, αποτελούν απαραίτητα εργαλεία για την παρακολούθηση της υγείας, τις
αποφάσεις θεραπείας και τη συνεχή διαχείριση ασθενειών. Επιπλέον, υποστηρίζουν τη
συνεργασία μεταξύ διαφορετικών επιπέδων υγειονομικής περίθαλψης και βελτιώνουν
τη ροή πληροφοριών, μειώνουν τα σφάλματα και αυξάνουν τη συνολική
αποτελεσματικότητα του συστήματος. Ταυτόχρονα, η ψηφιακή υγεία συμβάλλει στη
μείωση των ανισοτήτων στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, στην παροχή λύσεων σε
απομακρυσμένες ή υποεξυπηρετούμενες περιοχές και στην ενίσχυση των κοινωνικών
συνδέσεων μέσω της ανταλλαγής και της πρόσβασης σε τεχνολογίες. Μέσα από τη
μεθοδολογία prisma, καθορίστηκαν τα κριτήρια επιλογής άρθρων, σύμφωνα με τα
οποία καθοδηγήθηκα από ένα πρόγραμμα επιλογής στον τελικό αριθμό άρθρων που
επιλέχθηκαν και αναλύθηκαν, το οποίο χρησίμευσε ως οδηγός για τα τελικά
αποτελέσματα της μελέτης. Βέβαια, η μελέτη εντόπισε επίσης σημαντικές προκλήσεις
στην εφαρμογή της ψηφιακής υγείας. Η τεχνική γνώση του συστήματος, η
διαλειτουργικότητα, η προστασία δεδομένων και η διασφάλιση της ποιότητας των
δεδομένων είναι απαραίτητα στοιχεία που απαιτούν ένα ολοκληρωμένο σύστημα
διαχείρισης και σωστή διακυβέρνηση. Επιπλέον, η χρήση ψηφιακών εφαρμογών
εξαρτάται από τις γνώσεις και τον ψηφιακό αλφαβητισμό των επαγγελματιών υγείας
και των πολιτών, καθώς η συμμετοχή τους στην ανάπτυξη και αξιολόγηση ψηφιακών
λύσεων μπορεί να αυξήσει σημαντικά την αποδοχή και την αποτελεσματικότητά τους.
Η μελέτη τόνισε την ανάγκη για ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό πλαίσιο για την
ψηφιακή υγεία, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των εθνικών συστημάτων
υγείας και τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων. Η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών
όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η εικονική πραγματικότητα και η επαυξημένη
πραγματικότητα θα πρέπει να βασίζεται σε επιστημονικά στοιχεία και βιώσιμες
πρακτικές. Προέκυψε ότι αν η ψηφιακή υγεία, εφαρμοστεί σωστά, με κοινωνικές
τεχνολογίες και λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των χρηστών, μπορεί να αποτελέσει
σημαντικό εργαλείο για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας και της ποιότητας ζωής.

This study examined the role of digital tools in public health and digital transformation
as a key factor for improving the organization, delivery and evaluation of health
services. First, the historical development, aspects of digital health, the global context
and their application in Greece were examined, and the importance of digital
technologies in increasing the quality, efficiency and accessibility of healthcare was
highlighted. The aim of this paper was to explore, through a systematic review of the
literature, the role of digital tools in supporting Public Health services. Specifically, the
paper sought to identify the applications, benefits, limitations and impacts of digital
technologies in the collection, analysis and use of health data. The aim of this study
was to examine digital health as part of the digital transformation of health. It also
examines the main policies, digital tools and technologies used in the health sector,
such as digital applications, e-health systems, telemedicine and the application of
artificial intelligence. The study showed that digital tools, such as health information
systems, mobile health applications and telemedicine platforms, are essential tools for
health monitoring, treatment decisions and continuous disease management. In
addition, they support collaboration between different levels of healthcare and improve
the flow of information, reduce errors and increase the overall efficiency of the system.
At the same time, digital health helps to reduce inequalities in access to services,
provide solutions in remote or underserved areas and strengthen social connections
through sharing and access to technologies. Through the prisma methodology, article
selection criteria were defined, according to which the researcher was guided by a
selection program in the final number of articles selected and analyzed, which served
as a guide for the final results of the study. Of course, the study also identified
significant challenges in the implementation of digital health. Technical knowledge of
the system, interoperability, data protection and data quality assurance are essential
elements that require an integrated management system and good governance. In
addition, the use of digital applications depends on the knowledge and digital literacy
of health professionals and citizens, as their participation in the development and
evaluation of digital solutions can significantly increase their acceptance and
effectiveness. Finally, the study highlighted the need for a long-term strategic
framework for digital health, taking into account the specificities of national health
systems and the needs of local communities. The integration of new technologies such
as artificial intelligence, virtual reality and augmented reality should be based on
scientific evidence and sustainable practices. Finally, it emerged that if digital health,
if properly implemented, with social technologies and taking into account the needs of
users, can be an important tool for improving public health and quality of life.