Η Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε το 1864, ύστερα από διπλωματικές διεργασίες των Μεγάλων Δυνάμεων, αλλά στηρίχθηκε στο ιδεολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο που είχε οικοδομήσει ο ριζοσπαστισμός. Το ριζοσπαστικό κίνημα της Κεφαλλονιάς στα μέσα του 19ου αιώνα αποτέλεσε την έκφραση της κοινωνικής και πολιτικής αφύπνισης στα Ιόνια Νησιά ενάντια στο αυταρχικό καθεστώς της βρετανικής Προστασίας.

Η εργασία που ακολουθεί έχει ως αντικείμενο τη μελέτη του ριζοσπαστικού κινήματος με κέντρο την Κεφαλλονιά, ξεκινώντας από το ιστορικό υπόβαθρο που δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη του ριζοσπαστισμού. Στη συνέχεια, εξετάζονται οι τρόποι και τα μέσα έκφρασης του κινήματος στην Κεφαλλονιά, εστιάζοντας στις προσδοκίες των εκπροσώπων του. Το τελευταίο κεφάλαιο αφορά τα γεγονότα μετά την πολυπόθητη Ένωση της Επτανήσου με το Ελληνικό κράτος, την πραγμάτωση ή μη των προσδοκιών των Κεφαλλονιτών Ριζοσπαστών και τη συνέχιση του ριζοσπαστικού κινήματος.

The Union of the Ionian Islands with Greece took place in 1864, after diplomatic procedures conducted by the Great Powers, but it was grounded in the ideological and social foundations that Radicalism had built. The radical movement of Kefalonia in the mid-19th century expressed the social and political awakening in the Ionian Islands against the authoritarian regime of the British Protectorate.

The present paper examines the radical movement centered in Kefalonia, beginning with the historical background that created the appropriate conditions for the development of Radicalism. It then investigates the ways and means through which the movement manifested itself in Kefalonia, focusing on the expectations of its representatives. The final chapter concerns the events following the long-desired Union of the Ionian Islands with the Greek state, the fulfillment—or non-fulfillment—of the expectations of the Kefalonian Radicals, and the continuation of the radical movement.