Σκοπός: Η παρούσα έρευνα διερευνά τη σχέση της ποιότητας της επαγγελματικής ζωής
(Professional Quality of Life – ProQoL) με την ψυχική ανθεκτικότητα και την αναστοχαστική λειτουργικότητα στο θεραπευτικό προσωπικό που εργάζεται σε προγράμματα απεξάρτησης ψυχοκοινωνικής προσέγγισης. Η ProQoL αποτυπώνει τόσο τις θετικές όσο και τις αρνητικές διαστάσεις της παροχής συμπονετικής φροντίδας, οι οποίες επηρεάζονται από παράγοντες που αφορούν τόσο τους ίδιους του επαγγελματίες, όσο και το επαγγελματικό τους περιβάλλον. Η εξέταση των μεταβλητών που καθορίζουν την ProQoL αναμένεται να συνεισφέρει στη βελτίωση της ευημερίας των επαγγελματιών,
καθώς και των παρεχόμενων υπηρεσιών στο πεδίο της απεξάρτησης.
Μέθοδος: Η έρευνα βασίστηκε στη συλλογή και ανάλυση ποσοτικών δεδομένων, ήταν
συγχρονική και υιοθέτησε σχεδιασμό συνάφειας. Το δείγμα αποτέλεσαν 71 επαγγελματίες που εργάζονται σε διαφορετικούς τύπους δομών απεξάρτησης στην Ελλάδα. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τα εργαλεία: Professional Quality of Life Scale version V (ProQOL-V) για τη μέτρηση της ποιότητας της επαγγελματικής ζωής, Connor–Davidson Resilience Scale (CD-RISC 25) για τη μέτρηση της ψυχικής ανθεκτικότητας και Reflective Functioning Questionnaire (RFQ-8) για τη μέτρηση της αναστοχαστικής λειτουργικότητας. Η ανάλυση των δεδομένων περιλάμβανε περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας των ερωτηματολογίων στο δείγμα και επαγωγική στατιστική με συντελεστή γραμμικής συσχέτισης Pearson’s r και πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση.
Αποτελέσματα: Η ψυχική ανθεκτικότητα αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος, στατιστικά
σημαντικός παράγοντας, ο οποίος συσχετίστηκε θετικά με την ικανοποίηση συμπόνιας και αρνητικά με την επαγγελματική εξουθένωση, ενώ αποτέλεσε στατιστικά σημαντικό
προβλεπτικό παράγοντα για τις δύο διαστάσεις της ProQoL, ακόμη και μετά τον έλεγχο
δημογραφικών και επαγγελματικών μεταβλητών. Το δευτερογενές τραυματικό στρες, ως
συνιστώσα της ProQoL, συνδέθηκε με το είδος της μονάδας απασχόλησης. Η
αναστοχαστική λειτουργικότητα δεν εμφάνισε άμεση, στατιστικά σημαντική, συμβολή
στην πρόβλεψη των διαστάσεων της ProQoL στο συγκεκριμένο δείγμα.
Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης υπογραμμίζουν τη σημασία της ψυχικής
ανθεκτικότητας, ως ψυχολογικού πόρου, για το θεραπευτικό προσωπικό των προγραμμάτων απεξάρτησης. Αναδείχθηκε η ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων
παρεμβάσεων για την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας, με στόχο την προστασία της επαγγελματικής ευημερίας και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών φροντίδας. Η αναστοχαστική λειτουργικότητα φαίνεται να διαδραματίζει υποστηρικτικό ρόλο στη βελτίωση της ProQoL, πιθανώς μέσω έμμεσων μηχανισμών, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της συγκεκριμένης μεταβλητής σε σχέση με την ProQoL.

Aim: The present study examines the relationship among professional quality of life
(ProQoL), psychological resilience and reflective functioning in therapeutic staff working in addiction treatment programs that utilize a psychosocial approach. ProQoL reflects both the positive and negative dimensions of providing compassionate care, which have been influenced by variables related to the professionals and their professional environment. The examination of the variables determine ProQoL aims to improve the well-being of professionals and the services provided, in the field of addiction treatment.
Method: The study based on the collection and analysis of quantitative data, was crosssectional, and adopted a correlational design. The sample consisted of 71 professionals working in different types of addiction treatment facilities in Greece. The following tools were used to collect the data: Professional Quality of Life Scale version V (ProQOL-V) to measure the quality of professional life, Connor–Davidson Resilience Scale (CD-RISC 25) to measure psychological resilience, and Reflective Functioning Questionnaire (RFQ-8) to measure reflective functioning. Data analysis included descriptive statistics, reliability assessment of the questionnaires in the sample, and inferential statistics with Pearson's (r) correlation coefficient and multiple linear regression.
Results: Psychological resilience emerged as a statistically significant factor and prouved positively correlated with compassion satisfaction and negatively correlated with burnout, while it was a statistically significant predictor for the two dimensions of ProQoL, even when demographic and professional variables adjusted. Secondary traumatic stress, as a constituent of ProQoL, was associated with the type of addiction treatment facility. Reflective functioning did not contribute directly and statistically significantly to the prediction of ProQoL dimensions in this sample.
Conclusions: The study findings underscore the importance of psychological resilience as a psychological resource for therapeutic staff in addiction treatment programs. The
necessity of developing focused interventions to enhance psychological resilience was
emphasized, with the aim of protecting professional well-being and improving the qualityof-care services provided. Reflective functioning appears to have a supportive role in improving ProQoL, possibly through indirect mechanisms, highlighting the need for further examination on this variable in relation to ProQoL.