Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες θανάτου από κακοήθεια παγκοσμίως και χαρακτηρίζεται από έντονη μοριακή ετερογένεια, επιθετική βιολογική συμπεριφορά και συχνή διάγνωση σε προχωρημένα στάδια της νόσου. Παρά τις σημαντικές προόδους στη μοριακή παθολογία και την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών και ανοσοθεραπείας, η έγκαιρη διάγνωση, η αξιόπιστη πρόγνωση και η δυναμική παρακολούθηση της νόσου εξακολουθούν να αποτελούν ουσιαστικές κλινικές προκλήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η υγρή βιοψία έχει αναδειχθεί ως μία ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση με ιδιαίτερη δυναμική, επιτρέποντας την ανίχνευση και ανάλυση κυκλοφορούντων βιοδεικτών που αντανακλούν τη μοριακή και βιολογική κατάσταση του όγκου σε πραγματικό χρόνο. Οι κυκλοφορούντες αυτοί βιοδείκτες περιλαμβάνουν το κυκλοφορούν ελεύθερο DNA και το κυκλοφορούν καρκινικό DNA, τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, τα μη κωδικοποιητικά RNAs, τα εξωσώματα και τα tumor educated αιμοπετάλια, καθένας από τους οποίους προσφέρει συμπληρωματικές πληροφορίες για διαφορετικές πτυχές της νόσου. Η ανάλυσή τους έχει συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της μοριακής διάγνωσης, στον εντοπισμό οδηγικών μεταλλάξεων, στην εκτίμηση της πρόγνωσης και στην παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία, τόσο στον μη μικροκυτταρικό όσο και στον μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Παράλληλα, εξετάζονται οι βασικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις απομόνωσης και ανάλυσης των κυκλοφορούντων βιοδεικτών, καθώς και οι κύριοι περιορισμοί που σχετίζονται με την αξιολόγηση και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Η μελέτη των κυκλοφορούντων βιοδεικτών έχει επιπλέον προσφέρει σημαντική γνώση για την κλωνική εξέλιξη, τη μοριακή ετερογένεια και τους μηχανισμούς θεραπευτικής αντοχής, ενισχύοντας τη σύγχρονη αντίληψη του καρκίνου του πνεύμονα ως δυναμικής και εξελισσόμενης νόσου. Παρότι το κυκλοφορούν νεοπλασματικό DNA (ctDNA) αποτελεί προς το παρόν τον μοναδικό κυκλοφορούντα βιοδείκτη με τεκμηριωμένη κλινική εφαρμογή και ενσωμάτωση σε διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, η ευρύτερη αξιοποίηση της υγρής βιοψίας προϋποθέτει περαιτέρω τυποποίηση των τεχνολογικών μεθόδων, εκτενή κλινική επικύρωση και σαφή τεκμηρίωση κλινικής χρησιμότητας για τις υπόλοιπες κατηγορίες βιοδεικτών. Συνολικά, οι κυκλοφορούντες βιοδείκτες αναμένεται να διαδραματίσουν ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο στη διαχείριση του καρκίνου του πνεύμονα, συμβάλλοντας στη μετάβαση προς μια πιο εξατομικευμένη, δυναμική και προσαρμοστική ογκολογική φροντίδα.

Lung cancer remains one of the leading causes of cancer-related mortality worldwide and is characterized by pronounced molecular heterogeneity, aggressive biological behavior, and frequent diagnosis at advanced stages of disease. Despite significant advances in molecular pathology and the development of targeted therapies and immunotherapy, early diagnosis, accurate prognostic assessment, and dynamic disease monitoring continue to represent major clinical challenges. In this context, liquid biopsy has emerged as a minimally invasive approach with substantial potential, enabling the detection and analysis of circulating biomarkers that reflect the molecular and biological status of the tumor in real time. These circulating biomarkers include cell-free DNA and circulating tumor DNA, circulating tumor cells, non-coding RNAs, exosomes, and tumor-educated platelets, each providing complementary information on distinct aspects of disease biology. Their analysis has already contributed significantly to improvements in molecular diagnosis, identification of driver alterations, prognostic stratification, and assessment of treatment response, in both non–small cell and small cell lung cancer. In parallel, the present work addresses the main methodological approaches for the isolation and analysis of circulating biomarkers, as well as key limitations related to the interpretation and clinical translation of the generated data. The study of circulating biomarkers has further enhanced current understanding of clonal evolution, molecular heterogeneity, and mechanisms of therapeutic resistance, reinforcing the contemporary view of lung cancer as a dynamic and evolving disease. Although circulating tumor DNA (ctDNA) currently represents the only circulating biomarker with established clinical application and integration into international clinical guidelines, the broader implementation of liquid biopsy requires further methodological standardization, extensive clinical validation, and clear demonstration of clinical utility for additional biomarker classes. Overall, circulating biomarkers are expected to play an increasingly central role in lung cancer management, supporting the transition toward a more personalized, dynamic, and adaptive oncological care paradigm.