Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν τη σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική, εστιάζοντας ιδιαίτερα στις εικαστικές τέχνες και τη φωτογραφία. Στο θεωρητικό μέρος αναλύεται η ψηφιακή μετάβαση της τέχνης, η έννοια της ορατότητας, η πλατφορμοποίηση της δημιουργίας, καθώς και οι κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές διαστάσεις της καλλιτεχνικής δραστηριότητας στο ψηφιακό περιβάλλον. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μετατροπή της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε μορφή ψηφιακής εργασίας, στην επισφάλεια και στη συναισθηματική εμπλοκή των δημιουργών.

Στο εμπειρικό μέρος παρουσιάζονται τα αποτελέσματα ποσοτικής έρευνας που πραγματοποιήθηκε μέσω δομημένου ερωτηματολογίου σε δείγμα 102 καλλιτεχνών με ενεργή παρουσία στα social media. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι πλατφόρμες αποτελούν βασικό εργαλείο προβολής και δικτύωσης, χωρίς όμως να εγγυώνται σταθερό οικονομικό όφελος. Παράλληλα, οι καλλιτέχνες δηλώνουν ότι διατηρούν σχετική δημιουργική αυτονομία, αν και επηρεάζονται από μηχανισμούς ορατότητας, δείκτες απήχησης και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η τέχνη στην ψηφιακή εποχή συγκροτείται μέσα από μια διαρκή διαπραγμάτευση ανάμεσα στην έκφραση και την προσαρμογή, την ορατότητα και την επισφάλεια, την ενδυνάμωση και τη συναισθηματική επιβάρυνση

This thesis examines how social media influence contemporary artistic practice, focusing mainly on the visual arts and photography. The theoretical part discusses the digital transformation of art, the concept of visibility, the platformization of artistic creation, and the social, economic, and psychological dimensions of artistic activity in the digital environment. Particular emphasis is given to the transformation of artistic creation into a form of digital labor, as well as to the issues of precarity and the emotional involvement of artists.
The empirical part presents the results of a quantitative study conducted through a structured questionnaire with a sample of 102 artists who have an active presence on social media. The findings show that these platforms function as important tools for promotion and networking, although they do not guarantee stable financial benefits. At the same time, artists report that they maintain a certain degree of creative autonomy, even though their practices are influenced by visibility mechanisms, engagement metrics, and social interactions.
The thesis concludes that art in the digital age is shaped through a continuous negotiation between expression and adaptation, visibility and precarity, empowerment and emotional pressure.