ΣΕΙ63 "Αστοί, αγρότες και εργάτες: Θέματα της ελληνικής κοινωνικής ιστορίας"
1
54
5
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά εκδοχές του αυτόνομου φεμινισμού κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης μέσα από την μελέτη τριών βραχύβιων περιοδικών εντύπων: Το Μήλο και το Φίδι από τη σκοπιά της Εύας, Σφίγγα και Γαία. Τα έντυπα αυτά, που εκδόθηκαν από ομάδες του αυτόνομου φεμινιστικού κινήματος αναλύονται όχι μόνο ως μέσα επικοινωνίας και διακίνησης ιδεών, αλλά και ως μορφές πολιτικής πράξης και συλλογικής αυτοέκφρασης. Η εργασία διερευνά τον ρόλο τους στη συγκρότηση φεμινιστικού λόγου, στη διαμόρφωση ταυτοτήτων και στη χάραξη πολιτικών προταγμάτων σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και ιδεολογικών μετασχηματισμών. Η μεθοδολογική προσέγγιση στηρίχθηκε στη συνδυαστική αξιοποίηση δευτερογενούς βιβλιογραφίας για το φεμινιστικό κίνημα της Μεταπολίτευσης και πρωτογενούς υλικού, δηλαδή των ίδιων των περιοδικών, καθώς και δύο συνεντεύξεων με μέλη της συντακτικής ομάδας του περιοδικού το Μήλο και το Φίδι. Μέσα από τη θεματική προσέγγιση των κειμένων αναδεικνύονται ζητήματα όπως το σώμα, η σεξουαλικότητα, η καθημερινή καταπίεση και η κριτική στους θεσμούς, τα οποία συγκροτούν έναν κοινό ορίζοντα προβληματισμού εντός του αυτόνομου χώρου. Ωστόσο, παρά τη σύγκλιση ως προς τις βασικές πολιτικές αφετηρίες, τα περιοδικά διαφοροποιούνται ως προς τον τρόπο οργάνωσης του λόγου και τις προτεραιότητες που αναδεικνύουν. Η Σφίγγα και η Γαία υιοθετούν μονοθεματική συγκρότηση, επιδιώκοντας εστιασμένη θεωρητική και πολιτική επεξεργασία, ενώ το Μήλο και το Φίδι συγκροτεί ένα πιο ανοιχτό και πολυθεματικό πεδίο παρέμβασης. Η διαφοροποίηση αυτή αναδεικνύει την εσωτερική πολυφωνία του αυτόνομου φεμινισμού και φωτίζει τις πολλαπλές στρατηγικές μέσα από τις οποίες επιχειρήθηκε η αναδιαμόρφωση του φεμινιστικού λόγου στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία.
This master’s thesis explores manifestations of autonomous feminism during the period of the Metapolitefsi in Greece through the study of three short – lived feminist magazines: To Milo kai to Fidi from the perspective of Eva, Sfigga and Gaia. These publications, issued by groups within the autonomous feminist movement, are examined not only as means of communication and circulation of ideas, but also as forms of political practice and collective self – expression. This study investigates their role in the formation of feminist discourse, the construction of identities and the articulation of political claims during a period marked by intense social and ideological transformation. The methodological approach combines secondary literature on the feminist movement of the Metapolitefsi with primary sources, namely the magazines themselves, as well as two interviews conducted with members of the editorial collective of To Milo kai to Fidi. Through a thematic analysis of the texts, the thesis highlights issues of the body, sexuality, everyday operation and the critique of institutions, which together constitute a shared horizon of reflection within the autonomous feminist milieu. However, despite convergences in their fundamental political premises, the magazines differ in their organization of discourse and in the priorities they foreground. Sfigga and Gaia adopt a single – issue structure, aiming at focused theoretical and political elaboration, whereas To Milo kai to Fidi constructs a more open and multi – thematic field of intervention. This differentiation underscores the internal plurality of autonomous feminism and sheds light on the multiple strategies through which feminism discourse was reconfigured within this specific historical conjuncture.
