Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το χιούμορ ως γλωσσικό και αφηγηματικό μηχανισμό στην παιδική λογοτεχνία, με μελέτη περίπτωσης το βιβλίο Μικρή Ρουάλα του Πέτρου Χατζόπουλου. Στόχος είναι να διερευνηθεί, αφενός, πώς οι βασικές θεωρίες του χιούμορ (ασυμφωνίας, ανωτερότητας, ανακούφισης, γλωσσολογικές / αφηγηματικές προσεγγίσεις, Γενική Θεωρία του Γλωσσικού Χιούμορ) μπορούν να εφαρμοστούν σε ένα σύγχρονο ελληνικό παιδικό κείμενο και, αφετέρου, ποιες λειτουργίες επιτελεί το χιούμορ για το παιδί - αναγνώστη. Αρχικά παρουσιάζεται το θεωρητικό υπόβαθρο γύρω από τις έννοιες του χιούμορ, την αναπτυξιακή πορεία της πρόσληψης του χιούμορ από τα παιδιά και τις ιδιαιτερότητες του χιούμορ στην παιδική λογοτεχνία. Στη συνέχεια, αναλύεται η Μικρή Ρουάλα με εργαλείο τη Γενική Θεωρία του Γλωσσικού Χιούμορ και με αφηγηματολογικές και κοινωνιογλωσσολογικές οπτικές, προκειμένου να καταγραφούν οι βασικοί μηχανισμοί κωμικότητας: αντιθέσεις σεναρίων, λεκτικές και σημασιολογικές ασυμφωνίες, ειρωνεία, παρωδία, σκηνοθετημένη υπερβολή, επαναληπτικά μοτίβα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διάκριση ανάμεσα στο χιούμορ της ηρωίδας - αφηγήτριας και στο χιούμορ του ενήλικου αφηγητή/συγγραφέα. Δείχνεται ότι η Ρουάλα χρησιμοποιεί το χιούμορ για να οικοδομήσει την ταυτότητά της, να επανανοηματοδοτήσει τον κόσμο των ενηλίκων και να διαχειριστεί συναισθηματικές εντάσεις, ενώ ο συγγραφέας αξιοποιεί το χιούμορ για να φωτίσει με τρυφερή ειρωνεία τόσο την παιδική οπτική όσο και τις αντιφάσεις της οικογένειας και του σχολείου. Τα συμπεράσματα αναδεικνύουν το χιούμορ ως σύνθετο μέσο διαπραγμάτευσης σχέσεων εξουσίας, επεξεργασίας εμπειριών και καλλιέργειας κριτικής σκέψης, υπογραμμίζοντας τη δυνατότητα της Μικρής Ρουάλας να λειτουργήσει γόνιμα και στο πλαίσιο της διδακτικής της παιδικής λογοτεχνίας.

This Master’s thesis examines humor as a linguistic and narrative mechanism in children’s literature, focusing on the book Little Rouala (Mikri Rouala) by Petros Chatzopoulos as a case study. Its aim is twofold: first, to investigate how major humor theories (incongruity, superiority, relief, linguistic and narratological approaches, General Theory of Verbal Humor) can be applied to a contemporary Greek children’s text, and second, to explore the functions that humor performs for the child reader. The first part presents the theoretical framework on humor, the developmental trajectory of children’s humor comprehension, and the specific features of humor in children’s literature. The analysis then applies the General Theory of Verbal Humor, together with narratological and sociolinguistic perspectives, to Little Rouala in order to identify the main mechanisms of comic effect: script oppositions, lexical and semantic incongruities, irony, parody, staged exaggeration and recurrent humorous patterns. Special emphasis is placed on the distinction between the humor of the child narrator heroine and the humor of the adult narrator/author. The study shows that Rouala uses humor to construct her own identity, to reframe the adult world and to cope with emotional tensions, whereas the author employs humor to cast a gently ironic light both on the child’s perspective and on the contradictions of family and school. The findings highlight humor as a complex means of negotiating power relations, processing experiences and fostering critical thinking, and underline the potential of Little Rouala to be used creatively in the context of teaching children’s literature and language.