Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τους λόγους επικράτησης του μύθου του «καλού» Ιταλού και του «κακού» Γερμανού στη συλλογική μνήμη του πολέμου, παρά τα εγκλήματα στην Αιθιοπία, στην Ευρώπη (κυρίως στα Βαλκάνια) από τις φασιστικές δυνάμεις κατοχής και τον φασιστικό αντισημιτισμό που εφαρμόστηκε και κλιμακώθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η αποτυχία των εκκαθαρίσεων κατά των φασιστών, η απουσία μιας ιταλικής Νυρεμβέργης, η προπαγάνδα κατά τη διάρκεια του πολέμου, η επιδιωκόμενη σύγκριση με τη Γερμανία, η αναπαράσταση του παρελθόντος μέσα από τον κινηματογράφο, η διπλή ιδιότητα της Ιταλίας ως θύτης και θύμα, από ισότιμο σύμμαχο των Γερμανών σε προστατευμένη χώρα των Συμμάχων, οι πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά κυρίως η ιδιαιτερότητα της ιστορικής περιόδου κατά την οποία διαμορφώθηκε η συλλογική μνήμη του πολέμου, είναι μερικοί από τους λόγους που οδήγησαν στη σύνθεση μιας παραπλανητικής αξιολόγησης του φασιστικού παρελθόντος και εν τέλει χειραγώγησης της ιστορίας, μέσω της δημιουργίας ενός αφηγήματος του πολέμου που θα έσβηνε τα μελανά σημεία της ιστορικής πορείας του ιταλικού έθνους. Με αφορμή τον μύθο, εξετάζονται διάφορες πτυχές της μεταπολεμικής ιστορίας της Ιταλίας, αλλά και ζητήματα ορολογίας.

This thesis examines the reasons behind the prevalence of the myth of the 'good' Italian and the 'bad' German in the collective memory of the war, despite the crimes committed in Ethiopia, in Europe (primarily in the Balkans) by the fascist occupying forces, and the fascist antisemitism that was implemented and escalated during World War II. The failure of purges against fascists, the absence of an Italian Nuremberg, wartime propaganda, the deliberate comparison with Germany, representations of the past through cinema, Italy’s dual role as both perpetrator and victim -shifting from an equal ally of Germany to a protected country of the Allies- and various political expediencies all contributed to a misleading assessment of the fascist past. Above all, the particular historical context in which the collective memory of the war was formed enabled the manipulation of history through the construction of a war narrative that erased the darker aspects of Italy’s historical trajectory. Using this myth as a point of departure, the thesis examines various aspects of Italy’s post-war history, as well as issues of terminology.